etmek? Hech bayaq da bir shey demediler...
He, bu da bloklari. Gerek ki, uchuncu mertebedir. Bu da qapisi. “Esgerov İmran Esger oglu”. Qapinin zengini chaldi. Qoy pulu olsun, hokmen o da qapilarina qizil herflerle bele yazdiracaq: “Ceferli Eyyub Abbas oglu”. Neyi eskikdir İmrandan? Bir de zengi chaldi. Yeqin Seidenin de ureyi bu cur shiddetle doyunur. Yox eshi, onun uchun belke de hech ferqi yoxdur ki, Eyyub geldi, ya gelmedi. İndi refiqeleriyle qeybet qirir. Yeqin Medineyle Ziba da burdadir... Uzun-uzadi zengi chaldi. Achmaq fikirleri yoxdur qapini? Heresi oz kefindedir, kimdir zenge fikir veren?
Nehayet, cefte sesi gelende ureyi toxtadi. Qapi arxasindakini qapini gec achdigina gore tenbeh etmeyi qerarlamishdi. Ancaq... Gomgoy goyermish İmranin berelmish gozlerini gorende ozunu itirdi. Dili topuq vurdu:
– Men... men...
İmran bir xeyli ona baxib qefilden shaqqanaq chekdi. Sonra tez de ciddileshdi:
– Sen sefehsen, qanacagin yoxdur ki, gece saat ikide gelib camaatin zengini basirsan. Ozu de dalbadal.
– Bes... Sen... Meclis...
– Zarafat idi de, eledik. Ne gonuqalinmishsan...
... Ele bil, hech bayaqki yol deyildi, uzandiqca uzanirdi. Ayaqlari bir-birine dolashir, ureyi shiddetle doyunurdu. Hem de aglayirdi. Ushaq kimi honkururdu lap.
Bilmirdi ne sebebe beyninde yalniz bu fikir dolashirdi: Zengin saraylarin buglanan xoshbextliyi miskin daxmalarin bumbuz bedbextliyini hech vaxt iside bilmez... Zengin saraylar ... Miskin daxmalar... Buglanan xoshbextlik... Bumbuz bedbextlik... İside bilmez ... Hech vaxt iside bilmez ...
... Hachandan-hachana gelib heyetlerine chixdi. Goren saat neche olardi? Hech eve getmek istemirdi.
Direye vurulmush elektrik lampasinin ishigi golmecheye dushmushdu. Golmechenin ortasindaki kagiz qayiq asta-asta yirgalanirdi.
... Agir addimlarla pillelerle yuxari chixanda birden xatirladi ki, golmechede qalmish vereqde mehz bayaq yol boyu beyninde dolashan sozler yazilib.
Ayaq saxladi. Vereqi goturmek lazim