Bu o gecədir ki, Əsma deyir ki, Həzrət Zəhra (s.ə) durdu ayağa. Gördüm ki, halı yaxşılayıb. Qüsl etdi, paltarını dəyişdi. Mən daha çox sevinirdim. Deyəsən Xanım (ə.s) özünü daha yaxşı hiss edir. Amma bu an bir söz dedi ki, bu söz dünyamı dağıtdı. O dedi: «Əsma, mən üzü qibləyə uzanıram, sən hərdən məni səslə. Elə ki, gördün cavab vermədim tez məscidə gedib Əlini (ə) çağır» Əsma deyir ki, mən dağın
ıq halda otağı tərk etdim. Bir azdan nigaran halda qapıya yaxınlaşıb Xanımımı (ə.s) çağırdım. Amma cavab gəlmədi. Yenə onu səslədim. Lakin cavab yox idi. Üçüncü dəfə səsləyəndə cavabsızlıq məni qorxuzdu. Üz tutdum məscidə.
Məscidin qapısında Əlini (ə) gördüm və ona «Başın sağ olsun» dedim. Mən bu sözü deyəndə Əli (ə) özündən getdi. Nəhayət başını yerdən qaldırıb «Mən kimə baş sağlığı verim Fatimə (s.ə)?» sözünü dedi. Bundan sonra Əli (ə) qalxdı qaçaraq evə gəldi. Mənzilə daxil olub Zəhranın (s.ə) başını dizi üstünə aldı və dedi: «Ya Fatimə (s.ə)» O Xanımdan (ə.s) səs gəlmədi. O bu çağırışdan sonra ağlayaraq belə fəryad etdi: «Ya Fatimə (s.ə), aç gözlərini, mənəm məzlum Əliyəm (ə), mənə bir söz de» Alimlərdən biri deyir ki, Zəhranın (s.ə) zərbədən əzilən gözü azca aralandı və o Əliyə (ə) tərəf baxıb «Əmioğlu, yaxşı vaxtda gəlmisən»-dedi-«Bu bizim ayrılıq məqamımızdır.» O bir-bir Əliyə (ə) vəsiyyətlərini etdi.


Bundan sonra o Əlidən (s.ə) bir və sonuncu sualı soruşmaq izni istədi. Əli (ə) göz yaşları içində razılığını verdikdən sonra o dedi: «Əli can (ə) de görək məndən razısan ya yox?» Bu söz Əliyə (ə) çox təsir etdi. Əli (ə) başını aşağı salıb «Zəhra can (s.ə) yeri var ki, bu sualı mən səndən soruşum? Əlbətdə səndən razıyam» Həzrət Zəhra (s.ə) dedi: «Onda mənə və mənim yetimlərimə ağla ya Əli (ə). Mən ölməmiş istəyirəm mənə ağlayasan.

Qorxuram məndən sonra bu qüssəni içində tutasan ki, bu da səni öldürsün.» Əli (ə) ağladı və o xanım (ə.s) da qamçı dəyən əlləri ilə Əlinin (ə) göz yaşlarını sildi. Və beləcə başı Əlinin (ə) dizləri üstündə «Əşhədu ən la ilahə