köynekli genc bir qadında saxlanır, sanki onun salonda olub-olmadığını, dinleyib-dinlemediyini yoxlamaq, sözlerinin tesirini, veziyyetinin nece olduğunu onun gözlerinde oxumaq, onun hereketlerinden anlamaq isteyirdi. Bir qırpım çekmeden yene gözlerini qaçırır, sözünde davam edirdi. Doğrudan da, genc qız bütün varlığı ile pür diqqet kesilmişdi-saralır, qızarır, natiqin sözünden bir iztirab, her kelmesinden bir veziyyet alır, bir sözle, natiqin heyecanları ile yaşayırdı. Qız natiqin öz çıxışına ne qeder ehemiyyet verdiyini gözel bilirdi. Mektebe girdiyi ilk günden etibaren öz işini öyrenmeye, axtarışlar, tecrübeler yapmağa, yeni yollar, üsullar aramağa başlamışdı. Tecrübelereden yeni neticeler çıxarmış genc olduğundan ve yürütdüyü fikirler bir taqem böyük ve tanınmış alimlerin fikirlerine müxalif olduğundan kimse onunla hesablaşmır, sözlerini dinlemek istemirdiler. Nehayet, ümid bu qurultaya bağlanmışdı.

Burada öz sözlerini deyecek, anladacaq ve qurultaydan alacağı teqdir vasitesile öz doğruluğunu, onunla hesablaşmaq istemeyen eski müellimlere anladacaqdı. Ara-sıra özü istemeden bir taqım fikirler de başından keçirdi. Bu çıxış onu her kese tanıdacaq, onu cemiyyete çıxaracaq, her kese beyendirecekdi. Ağ köynekli genc qadının da salonda olması ve onu, belke de onun müveffeqiyyetlerini görmesi ehemiyyetsiz ve bunu arzu etmesi de menasız deyildi.

Qoca müellimin bu çıxışdan sevineceyini ve teqdir edeceyini, ya başqa müellimin buna etiraz edeceyini, daha bir çox başqa şeyler düşünmüş idi. Feqet esl meqsedi yene de öz doğru fikirlerini keçirmek idi.

Zavallı xüsusile son hefteni büsbütün uyumamış, gece-gündüz çıxışına hazırlaşmışdı. Bir-bir fikirlerini yoxlamış, ölçmüş, biçmiş, edilecek etirazları tesevvür etmiş, cavablar hazırlamış, kim bilir daha neler düşünmüş, tesvir etmişdi. Gecenin qaranlıq derinlikleri arasında gah özünü gurultulu alıqşlarla, munis, güller çöhrelerle qarşılanmış tesvir edirdi, gah da salonda qopacaq “ “Besdir, sarsaq, menasız sözlerle vaxt

<< 1 [2] 3 4 ... 7 >>