Abdullah İbn Abbas t deyir: hərurilər (xəvariclər) zühur etdikdə altı min idilər. Mən Əliyə t: "Ya Əmirəl Muminin sən namazı bir az gecikdir mən onlarla söhbət edim!" –dedim.
O, "mən sənin üçün təhlükədən qorxuram!" – dedi. Mən: Sən heç narahat olma deyərək, ən gözəl paltarımı geyinib yola düşdüm və onların toplandıqları evə gəldim. Onlar günorta istirahətində idilər. Onlardan daha şiddətli ibadətə həris olanını görməmişdim. Əlləri dəvə dizi kimi idi (Çox ibadət etməkdən qabar atmışdı), üzlərində səcdənin əlaməti görsənir, əyinlərində yuyulmuş paltarlar var idi. Üzləri yuxusuzluqdan zəifləmişdi. Yanlarına gəlincə dedilər:
- Bu geyindiyin paltar nədir?
- Məni bununla təqsirkar sayırsızmı? Mən Rəsulallahın e əynində bundan daha gözəlini görmüşəm və bu ayə nazil olmuşdu: "Allahın qulları üçün yaratdığı zinət və təmiz rizqləri haram edən kimdir?".
Sonra mən onlara dedim: Peyğəmbərin e əshabının, mühacir və ənsarların, Peyğəmbərin e əmisi oğlu və kürəkəninin yanından gəlirəm. Quran onların zamanında nazil olub və onlar onu sizdən daha yaxşı başa düşürlər. Onlardan heç birini sizin aranızda görmürəm. Mən onların dediklərini sizə, sizin dediklərinizi isə onlara çatdırmaq istəyirəm.
Bəziləri: Qureyşlə münaqişə etməyin – deyərək bu ayə: "Şübhəsiz ki, onlar höcətləşən (çənə-boğaz olan) bir qövmdürlər!"- ilə etirazlarını bildirdilər.
İki üçü nəfər: "onlarla danışın" - dedilər.
Onlardan biri mənə yaxınlaşdı və mən dedim: Peyğəmbərin e əshabına, əmisi oğluna, kürəkəninə və ilk iman gətirənə qarşı etiraz etdiyiniz məsələləri deyin. Onlar dedilər: bizim üç etirazımız var.
Birinci: O, Allahın dinində hakimliyi kişilərə verdi. Allah təalə isə buyurur: "Hökm yalnız Allahındır".
İbn Abbas t dedi: Yaxşı bu bir.
Onlar dedilər:
Ikinci: Əli (Müaviyəyə qarşı etdiyi) döyüşlərdə qənimət və əsir götürmədi. Əgər onlar kafirdirlərsə onda onların malları və namusları bizə halal olmalıdır. Əgər onlar mömindirlərsə onda onların qanlarını tökmək bizə haramdır.
İbn Abbas t dedi: