Çaydanı qazın üstünə
qoyub yataq otağına keçdi. Qapının
astanasında durub yatmış ərinə baxdı.
Fısıltısı otağı başına götürmüş kişinin
sinəsindən gələn xırıltı qadını vahiməyə salırdı. Ona elə gəlirdi ki, əri qəfil
gözlərini açıb üstünə atılacaq. Əvvəl var
gücü ilə sifətinə bir şillə endirəcək, dilini
dişlərinin arasında sıxıb yumruğunu
düyünləyəcək və aşağı endirmək
qorxusunu bir neçə sanıyə ona yaşadacaq, ancaq endirməyəcək.
Həmişə belə edirdi, sanki qadının qorxu
ilə altdan yuxarı ona baxıb var-gücü
ilə : “nə istəyirsən məndən?”- deyə
çığırmasından ləzzət alırdı. Sonra qadın
müvazinətini saxlaya bilməyib dizləri üstə yerə çökəcək. Bu dəfə də əri bir
təpik ilişdirib: “ayağa dur, artistlik
eləmə,”- deyəcək. Qadın boğula-boğula
ağlayacaq. Bütün bunları dəfələrlə
yaşayan qadının indi ən böyük arzusu
bu idi ki, əri heç vaxt yuxudan ayılmasın. O, hələ də bu adamla niyə
evləndiyinin səbəbini aydınlaşdıra
bilmirdi. Əvvəllər ona elə gəlirdi ki,
onsuz yaşaya bilməz. Evləndikdən
sonra ona olan hisslərinin heç də sevgi
olmadığını dərk etməyə başlayırdı. Bəlkə də, Qadın onu sevmişdi, ancaq
baş verənlər onun fikrilərini alt-üst edir,
yanıldığını düşünməyə məcbur olurdu.
Hər dəfə əri ilə üzbəüz oturanda
gözlərini ondan çəkmədən
düşünürdü:”Sən mənim həyatımın ən böyük səhvisən”. Gündüzlər evdə tək
qaldığından düşünməyə doyunca
imkanı olurdu. Bütün günü ürəyində
özü ilə danışdığından, hərdən ona elə
gəlirdi ki, dəli olur. Tələsik cumub
pəncərəni açır, ciyərdolusu nəfəs alır, gözlərini yumub bir qədər belə
dayandıqdan sonra özünə gəlirdi. Var
gücü ilə çığırmaqdan özünü zorla
saxlayırdı.Ərinin aradabir ona:
”xoşbəxtsən?” – deyə verdiyi sualına
verdiyi cavabın əzabını çəkirdi. Axı nə vaxta qədər yalan danışacaqdı, nə
vaxta qədər bu əttökən suala
yalandan:”hə”- deyib gözlərini
gizlədəcəkdi?!...Qadın barmaqlarının
ucunda ərinə yaxınlaşdı. Əyilib diqqətlə
üzünə baxdı. Əlindəki bıçağın dəstəyini var qüvvəsilə barmaqlarının arasında
sıxıb