saata baxdı. - Ay aman, saat üçdü ki!- dedi özü-özünə -
mən neynəyim?O, nə edəcəyini bilmirdi.
Baxdığı film fikirlərini tamamilə alt-üst
etmişdi. Filmin baş qəhrəmanı ərinin
zülmlərindən təngə gəlib onu qətlə
yetirən qadın idi. Onun həbsxanada yaşadıqları Qadını sanki yuxudan
ayıltdı. Həyatını məhv etmək, ömrünün
ən gözəl çağlarını dörd divar arasında
keçirmək, övladına lazım olan vaxtlarda
onun yanında olmamaq.... Bütün bu
fikirlər sanki ona bir şillə kimi dəydi. Ürəyi sinəsində yaralı quş kimi
çırpınmağa başladı. Otaqda var-gəl etdi.
Nə edəcəyini bilmirdi. Ancaq nəsə
eləməliydi, özü də bu
gecə.Barmaqlarının ucunda yataq
otağına keçdi. Ərinin nəfəsinə qulaq asırmış kimi ona sarı əyildi. Yox, bərk
yatmışdı, ayılana oxşamırdı. Ana-bala
özlərinə lazım olan bəzi vacib pal-paltar
və əşyaları qaranlıqda əlhavası çantaya
yığdı. Otaqdan çıxanda dönüb ərinə
baxdı. O, hələ yatırdı...Uşağı yorğançasına büküb bağrına basdı.-
Bağışla məni, balaca, başqa çıxış yolum
yoxdur. Sən məni başa düşəcəksən,-
deyib körpənin alnından öpdü. Son
dəfə evinə baxdı, hər tərəfə göz
gəzdirib, işığı