göstəriş
verəcəksən?Qadın yerindən qalxıb pəncərəni örtdü.- Pəncərəni niyə
örtürsən?- kişi gözlərini bərəldib
soruşdu.- Elə-belə.- Necə yəni elə-belə?
İstəmirsən qonşular səsimi eşitsinO,
oturduğu yerdən uzanıb pəncərəni
açdı. Qışqıra-qışqıra:- Ala, qoy eşitsinlər, cəhənnəmə eşitsinlər, qara gora
eşitsinlər. Qonşuların da var-
yoxunu...Qadın yerindən qalxıb yataq
otağına keçmək istədi. Əri dalınca:- Hara
gedirsən?- Başım hərlənir, uzanmaq
istəyirəm.- Heç hara getmirsən, gəl otur çörəyini ye.- Yemək istəmirəm, iştaham
yoxdu, ürəyim bulanır.- Qorxma,
ölməzsən, gəl otur burda.Qadın qapının
kandarında dayanıb ərinin qan qoymş
gözlərinə baxdı. Nə edəcəyini, hara
gedəcəyini bilmədi. Otursun neynəsin, getsin neynəsin. O, qəfildən iti
addımlarla yataq otağına sarı getdi,
qapını dalınca çəkib üzü üstə taxta
sərildi. Əri bayaqdan bunu gözləyirmiş
kimi, özünü otağa saldı. - Dur
ayağa!- ...- Dur ayağa eşitmirsən?Qadın yerindən tərpənmədən var gücü ilə:-
Durmuram! Durmuram! Əl çək məndən!
– deyə qışqırdı.Əri əvvəlcə gözlərini
döydü, sonra:- Necə yəni durmuram?! –
deyə özünü qadının üstünə atdı. Onu
arxası üstə çevirib var qüvvəsi ilə Qadına bir şillə endirdi. - Dur ayağa!- ....-
Eşitmirsən?- ...Qadın cavab vermədi,
çünki heç nə hiss etmirdi... ***Yuxuya
getmiş körpənin əllərini sinəsindən
ayırıb, döşünü onun ağzından çıxardı.
Ehmalca götürüb yerinə qoydu. Əyilib totuq yanaqlarından öpdü, qoxusunu
ciyərlərinə çəkdi. Qapını yavaşca örtüb
ayağını çəkə-çəkə otaqdan çıxdı. Əri
televizora baxırdı. Qadın otağa – ərinin
yanına getdi. Neçə gün idi bir-birilərini
yaxşı görə bilmirdilər. Üç gün idi ki, ana olmuşdu. Körpəsini çox çətinliklə
gətirmişdi dünyaya. Həkimlər ikisindən
birinin sağ qalacağını desələr də,
möcüzə nəticəsində hər ikisi xilas
olmuşdu. Qadın qızının doğulmasına
sevinə bilməmişdi. Əri hər dəfə ona xatırlatdıqca ki, qızın olsa,
xəstəxanadan atan evinə gedərsən, o,
ana olmaqdan qorxurdu. “Birdən qızım
oldu? Birdən oğlum