, yumruqlamaq, bütün
hikkəsini, hirsini çıxarana qədər
yumruqlamaq istəyəcək, ancaq
bacarmayacaq.Yataq otağının qapısı cırıldadı. Qadın gözucu qapıya tərəf
baxdı. Əri qapını açıb içəri boylandı.
Yatmaqdan gözləri, dodaqları şişmişdi.
Qadın başını qaldırmadı. Əri heç nə
olmamış kimi soruşdu:- Neynirsən?
Qadın mızıldana-mızıldana cavab verdi:- Heç nə.- Nə olub, niyə burnunu
sallamısan?- Özün yaxşı bilirsən. - Nəyi
bilirəm, nəyi? - deyib özünə divanda,
qadının yanında yer elədi. Əlini onun
belinə keçirib, boynundan öpmək
istədi. Qadın əlilə yüngülcə, bir az da qorxa-qorxa onu itələdi. Kişi onu
özünə sıxdı. - Yanıma gəl, gəl
bura.Qadın ayağa qalxdı, körpəni
aparıb çarpayısına qoydu. Otaqdan
ərinin səsi gəldi:- Çay gətir.- Gətirirəm,-
deyə Qadın həvəssiz-həvəssiz cavab verib mətbəxə keçdi. Həmişəki kimi
çaydan qazın üstündə isti idi. Çayı
həmişə hazır olardı. Əvvəllər o, bütün ev
işlərini sevə-sevə eləyərdi, həmişə
deyərdi ki, ailədə hər şey məhəbbətdən
doğmalıdır. Çay da, yemək də, yuyulmuş paltarlar da, təmizlənmiş ev
də, elə övlad da. Məhəbbətsiz görülən
işdən iş olmaz. Ancaq indi ona daha
çox əziyyət verib incidən, ərinin
tənələri, təhqirləri deyil, gördüyü bütün
işləri sevgisiz, candərdi eləməsi idi. Gördüyü heç bir işdən zövq ala bilmir,
hər işi həvəssiz görürdü.Adəti üzrə,
məcməyiyə çayla bərabər bir
qənddanda qənd, birində konfet, bir
boşqabda da şirniyyat qoyub otağa
keçdi. Məcməyini stolun üstünə qoyub dönəndə əri qolundan tutdu:- Sən Allah
sənə nə olub?Qadın gözlərini
qırpmadan ərinin üzünə baxdı. Onun
söydüyü söyüşlər, təhqirlər Qadının
qulaqlarında hələ də əks olunarkən, O
artıq nə etdiyini belə unutmuşdu. Qadın cavab vermədi, qolunu onun kobud və
güçlü əlindən dartıb aldı və yenidən
mətbəxə qayıtdı. Əslində mətbəxdə heç
bir işi yox idi. Birdən ərinin ayaq
səslərini eşitdi. O, mətbəxə gəlirdi, özü
də çox hirsli gəldiyini ayaq səslərindən ehtimal etmək olardı. Qadın nə
edəcəyini bilmədi. Artıq yorulmuşdu.
Hiss