pis hala düşdü. Sanki boğazı qarmağa keçmişdi.
- - – - -
Narkoz təsir etmədiyindən qarnının tüklərinin quru-quru qırxıldığını hiss etdi. Gözünün önünə gəldi-balıqların diri-diri pulcuqlarını təmizləməsi. Off onlar nələr çəkirmişlər. Ən əzablısı sonra oldu. Qarnını yardı həkimlər. Balıqların qarnını necə yardığını gözləri önünə gətirdi. Və balaca oğlu düşdü yadına.

Bir gün evə xeyli balıq gətirmişdi. Arvadın nəsə başqa işi vardı. Balaca oğlu ilə birlikdə başladılar balıqların qarnını yarmağa. Bir də balaca oğlu ona dedi:
-Ata, qoy bir az keçsin, sonra özüm hamısının qarnını yararam, sən heç zəhmət çəkməzsən.
-Ay axmaq, hazır elə isti-isti yar də balıqların qarnını.
-Ata, hələ ölməyiblər, diri-diri yara bilmirəm, yazığım gəlir
-Axmaq oğlu axmaq. Məndən olub mənə oxşamayan beyşüür. Rədd ol gözüm səni görməsin, leşmi yeyək indi biz?
- – - -
Elə bağırdı ki bəlkə də səsi dünyanın bütün balıqlarına çatdı. Bağırsaqları da mədəsi də yarılmışdı. Xırda, “sarılığın dərmanı” balıqlar həzmə getməmiş, mədəsində daşlaşmışdılar.

Bu onun son bağırtısı oldu.
Amma balığı necə yediyini gözünün önünə gətirə bilməyəcəkdi torpaq onu