artiq nechenci defe oxudugu “Versace. Homme. Eau de Toilette” sozlerini ezberlemishdi, hetta odekalonun terkibi barede yazilan xirdaca qeydleri de...
... Hediyyesini goturub dizini ovushdura-ovushdura metbexe, Elchine yemek yediren Zeynebin yanina getdi. Bayaq Zeyneb imkan vermemishdi ki, Elchini duz-emelli danlasin. Demishdi ushaq oyuncaq yigan kimi sen de bu toz-torpaqli, mikroblu defterleri ne gunuve yigirsan, anlaya bilmirem...
Ogluna bu defe gozunu agartmaqla kifayetlendi, o da qimishdi. Sonra yungulce arvadinin chiyinlerini qucaqladi:
– Sen Allah, bayram gunundese burnunu sallama.
Hediyyeni onun gozunun qabagina tutdu.
– Bunu Seide alib mene.
Zeyneb kenara iteledi onu:
– Birini ele ag gune chixartdin, qaldi o biri.
İstedi arvadinin konlunu alsin:
– Mene bir stekan chay suz... Bazar gunu baliga gedecem, Arifnen. Ozu zeng eleyib dedi... Sene qizilbaliq tutacam.
Elchin: – Mene de – dedi, atasinin gozunu agartdigini gorub yene de qimishdi. Zeyneb iri fincana chaynikden qaynar su toke-toke sesini qaldirdi:
– Bir o qalib. Bazar gunu İradenin oglunun iki yashi tamam olur, chagirib.
Lenet sheytana! Hemishe mutleq nese bir sebeb tapirdi ki, bunun planlarini pozsun.
– Elchinin ad gunune o gelmemishdi axi.
– İradeyle baci kimiyik. Burada yoxuydular deye gelmemishdi... Sen ozunden danish. Kimin ishi dushur, seninle dost olur, qardash olur. Sonra da bir qara qepiye deymirsen.
Hiss etdi ki, buzushub lap yumaga donub. Durub oz otagina qayitdi. CHayi masanin ustunde buglana-buglana qaldi.
Defterlere baxirdi, fikri ise haradasa uzaqlarda idi. Telefonunu goturdu.
– Alo, menem, Eyyubdu. Bilirsen... Size gelim? Yox, ele bizde de vur-chatlasindir. Zeng etdim ki, baliga gede bilmeyecem... Nece yeni, ne baliq? Bayaq ozun demedin?.. Yaxshi, yaxshi...
Desteyi yerine qoydu. Of, dizi ne yaman agriyirdi. Eyilib yerdeki vereqleri yigdi. Pozulmush sozlerin ustunden yenilerini yazmaq chetin ish deyildi. CHunki az qala her sozu ezber bilirdi.
“Bu gun Seideni bizden iki