duanı oxumaq da savab sayılır: «Əşhədu ən la ilahə illəllahu vəhdəhu la şərikə ləh. Ilahən vahidən əhədən fərdən səməda. Ləm yəttəxiz sahibətən və la vələda» (Tərcüməsi: Şəhadət verirəm ki, Allahdan savayı məbud yoxdur. O, məbuddur, təkdir, vahiddir, bənzərsizdir, ehtiyacsızdır, nə dostu, nə də övladı var).

Namazdan sonra Peyğəmbərə və Əhli-beytə salavat söyləməyin də hədsiz savabı var. Belə ki, salavatı aşağıdakı şəkillərdə söyləmək olar: «Allahümmə səlli əla Mühəmmədin və ali-Mühəmməd. Vəc’əl li min əmri fərəcən və məxrəcən vərzüqni min heysü əhtəsib və min heysü la əhtəsib» (Tərcüməsi: «Ilahi, Sənin salavatın olsun Mühəmmədə və Onun nəslinə. Mənə çətin halımdan nicat və xilas ver, mənə bildiyim və bilmədiyim yerdən ruzi yetir»). Rəvayətə görə, bu duanı Cəbrail zindanda olan Yusif Peyğəmbərə (ə) öyrətmiş, o da bu duanı oxuyaraq həbsdən azad olmuşdu. Salavatın başqa bir şəkli belədir: «Allahümmə səlli əla seyyidina Mühəmmədin və əla ali-seyyidina Mühəmməd».
Namazdan sonra bu təsbihatı da oxumaq olar: «Sübhan Allahi vəlhəmdü lillahi və la ilahə illəllahü vəllahü əkbər. Və la hövlə və la qüvvətə illa billahil-əliyyil-əzim» («Allah müqəddəsdir, Allaha həmd olsun, Allahdan savayı məbud yoxdur və Allah böyükdür. Qüdrət və qüvvət yalnız uca və əzəmətli Allaha məxsusdur»).

Namazdan sonra ayətül-kürsini (Bəqərə, 255-257), Fatihə və Qədr surələrini də oxumaq müstəhəbdir. Həmçinin, Imam Mehdinin (ə) zühurunun tezləşməsi üçün dua etmək də savabdır. Bu barədə aşağıdakı duanı oxumağın savabı böyükdür: «Allahümmə kun li vəliyyikəl-Hüccət ibnil-Həsən. Sələvatükə əleyhi və əla abaihi fi hazihis-saəti və fi külli saəh. Vəliyyən və hafizən və qaidən və nasirən və dəlilən və eyna. Hətta tüskinəhü ərzəkə töv’ən və tüməttiəhü fiha təvila» (Ilahi, öz dostun Hüccət ibn əl-Həsən (yəni imami-zaman, Sənin salavatın Ona və əcdadına olsun) üçün indi və bundan sonra da həmişə dost, qoruyucu, rəhbər, köməkçi, bələdçi və görən göz kimi ol. Ta ki Onu möminlərin razılığı ilə Sənə məxsus