l üzərindəki mənzillərin (dayanacaqların) birində hər iki karvan yanaşı köç salmağa məcbur oldu. Züheyr yenə Peyğəmbərin nəvəsinə sayğısızlıq göstərib Onun görüşünə getmədi, öz çadırına çəkildi.

İmam Hüseyn (ə) isə Züheyrin qəlbindəki gizli iman qığılcımından xəbərdar idi, bu qığılcımı alova çevirmək üçün isti bir nəfəs tələb olunurdu. Züheyr öz çadırında yemək yeyərkən, Həzrət Hüseynin (ə) qasidi onun yanına gəldi və Imamın görüş dəvətini ona çatdırdı. Züheyrin yemək tikəsi ağzında qalmışdı. Bu dəvətə nə cavab versin? Əgər İmam Hüseynlə (ə) görüşə getməsəydi, onu qorxaq adlandıracaqdılar. Əgər getsəydi, ürəyindəki kin-küdurətlə bacara bilməyəcəkdi.
Züheyr bu düşüncələrin təsiri altında ikən, yanında oturmuş ömür-gün yoldaşı Deyləm bint Əmr ona dedi: “Sübhan Allah! Peyğəmbərin nəvəsi səni yanına çağırır, sən isə getmirsən? Yaxşı olardı ki, onunla görüşüb sözünü eşidəsən”.

Züheyr bu məsləhətə əməl edib İmamın yanına yollandı. Onların təklikdə bir-biri ilə nə danışdıqlarını heç kəs bilmir. Söhbətdən sonra Züheyr gülər üzlə öz çadırına qayıtdı, nökərlərinə tapşırdı ki, çadırları İmam Hüseynin (ə) düşərgəsinə yaxınlaşdırsınlar. Sonra o, bütün nökərlərini azad etdi, təklif etdi ki, kim istəyirsə, öz arzusu ilə onun yanında qala bilər. Həyat yoldaşına isə bildirdi ki, Imam Hüseynlə (ə) birlikdə Kufəyə getmək və o həzrətlə axıra kimi qalmaq fikrindədir. Züheyr həyat yoldaşına talaq verdi, mehriyyəsini ödədi, onu öz əmisi uşaqları ilə evə göndərdi. Bu hərəkətdən görünür ki, Imam Hüseyn (ə) şəhid olacaqları barədə Züheyrə qabaqcadan xəbər veribmiş.

Deyirlər ki, Züheyrin arvadı onunla vidalaşanda göz yaşları içində demişdi: “Allah yardımçın olsun və sənə gözəl aqibət bəxş etsin. Xahişim budur ki, qiyamət günündə Hüseynin (ə) cəddinin hüzurunda məni yada salasan”.

Züheyr həmin gündən Imam Hüseynin (ə) silahdaşlarına qoşuldu. Aşura günündə Imam onu öz silahlı dəstəsinin sağ cinahına komandan təyin etdi. O, döyüşdən əvvəl düşmənə nəsihət etdi, amma bu nəsihətin