“Allahım, yer üzünün bərəkətini onlara haram et, onları dəstə-dəstə parçalayıb dağıt, ...onları zillətlə öldür, birini də sağ buraxma!”.
(Aşura günü Imam Hüseynin (ə) öz düşmənləri üçün etdiyi bəd-dua).

Yanvarın 3-ü Ərbəindir. İmam Hüseyn (ə) və silahdaşlarının qətlinin 40-cı günü. Tarixdən məlumdur ki, Aşura faciəsi zamanı İmamın və səhabələrinin qətlində əli olan əksər şəxslər öz cinayətlərinə müvafiq şəkildə cəza almışar. Imamın intiqamını almaq şüarı ilə çıxış edən Muxtar bu şəxslərin hər birini ayrı-ayrılıqda ələ keçirib ən amansız üsullarla edam etdi. Kərbəla hadisəsində iştirakı şübhəsiz olan adamları öldürəndən sonra bir qayda olaraq bədənini yandırıb külünü havaya sovururdular. Sıravi adamları əl keçirəndə isə əvvəlcə onların bu cinayətdə əli olub-olmadığını yoxlayır, günahı olduğu təqdirdə öz cəzasına çatdırırdılar. Muxtar hətta Aşura qatillərini o qədər murdar bilirdi ki, ayaqqabısı ilə onlara toxunandan sonra ayaqqabının altını pak edirdi.
Muxtarın əmri ilə cəzalandırılmış cinayətkarlardan bir neçəsinin aqibətini xatırladırıq:

Ömər ibn Səd

Əhli-sünnə rəvayətlərinə görə, cənnətlə müjdələnmiş on nəfərdən biri olan məşhur səhabə Səd ibn Əbu Vəqqasın oğludur. Rey şəhərinin valiliyini əldə etmək arzusu ilə Imam Hüseynə (ə) qarşı göndərilən qoşunun sərkərdəliyini öhdəyə almışdı. Ömər ibn Səd əvvəlcə qarşı tərəflə barışıq yaratmağa çalışırdı. Amma Ibn Ziyadın və Şimrin təhrikləri sayəsində o da sərt mövqeyə keçdi. Aşura günü Imam Hüseynə (ə) və silahdaşlarına qarşı vuruşan qoşunun komandanı Ömər ibn Səd idi.

Aşura faciəsindən sonra Ömər ibn Sədlə Übeydullah ibn Ziyadın münasibətləri pozuldu. Qəzəblənmiş Ibn Ziyad Rey şəhərinin valiliyini ona verməkdən imtina etdi. Məqsədinə çatmayan Ömər ibn Səd üstəlik, camaatın da nifrətini qazandı və xanənişin oldu.
Muxtarın əsgərləri Ömər ibn Sədi yatağında tapdılar. O, qaçmağa cəhd göstərsə də, yorğanı ayağına ilişib yıxıldı. Ömərin başını yataqda kəsib Muxtar üçün gətirdilər. Onun Həfs adlı oğlu da