ə qulaq asmırdı.

- Miller, hərdən öz otağıma qayıdanda, üzümdən tər tökülür. Bilmirəm nədəndir… Elə biləsən bütün günü maska taxmışam.

- Maks, bu sizin həyəcanlanmağınızdan irəli gəlir. Boş-boş şeylərə fikir verməyin… Həm də siz çox su içirsiniz, eləmi?

O, razılıq əlaməti olaraq başını yırğaladı, sonra dəhşətlə mənə baxmağa başladı.

- Hardan bildiniz? Nəyə görə bütün günü su içmək istəyirəm?

Hər gün yanğımı söndürən kranı açıram. Bilmirəm nələr baş verir… Miller, sizdən bir şey soruşmaq istəyirəm. Düz söhbətdir ki, əgər burda xəstlənəndə adamı məhv edirlər? Qulağıma çatan söhbətlərə görə, əgər xaricisənsə, üstündə də pulun yoxdursa, səndən qurtulurlar. Bütün günü bu haqda düşünürəm. Bəs birdən xəstələnsəm, onda necə? Ay Allah, bircə ağlımı itirməyim! Qorxuram, Miller!.. Bu fransızlar haqda elə dəhşətli şeylər danışırlar ki. Bilirsiniz də onlar necədir… onların gözləri qarşısında yerə sərilsən, heç barmaqlarını da tərpətməyəcəklər. Fransızların ürəkləri yoxdur! Yalnız, pul, pul, pul. Miller, əgər mən onlardan pul dilənsəm, qoy Allah məni cəzalandırsın! İndi, dar ayaqda məndə саrtе d’identite var. Məndən turist düzəltdilər! Əclaflar! Soruşuram ki, bəs nəylə yaşayacam?! Hərdən oturub gələnə-gedənə tamaşa edirəm. Hamının nəsə işi var. Hamının, məndən başqa! Hərdən özümə sual verirəm: Maks, sənin nəyin əskikdir başqalarından? Nəyə görə bütün günü işsiz qalmalıyam? Bu, mənə əzab verir.

İşin qızğın vaxtı məni işləməyə dəvət edirlər. Maks – yaxşı ütüçüdür. Bunu hamı bilir. Fransızlar! – bu millət ütüləməyin nə olduğunu hardan bilsin? Maks onlara necə ütüləmək lazım olduğunu göstərib. İşləmək hüququmu itirdiyimə görə, onlar mənə saatına iki frank verirlər. Bax, bu murdar ölkədə ağ insanlarla belə rəftar edirlər! Adamı dilənçi kökünə salırlar!

Nitqini bitirib susdu.

- Miller, siz Cənubi Amerika haqda danışırdınız. Deyirdiniz ki, hər şeyi təzədən başlaya bilərəm. Axı mən hələ qocalmamışam. Sadəcə, mənəvi cəhətdən saxsımışam. Artıq iyirmi il