g nасh Аmеrikа gehеn! Aha, irəli! Var qüvvəylə irəli! İrəli! İrəli! Heç yerdə rahat olmayacaqsan. Ağır əmək və yoxsulluq əbədidir. Sən lənətlənmisən, həmişə də lənətlənmiş olacaqsan. Ümid yoxdur! Bəs niyə onu qoynuna almırsan? Niyə? Elə bilirsən buna qarşı çıxacam? Utanırsan? Nədən utanırsan? Biz bilirik sənin lənətlənmiş olduğunu, amma heç bir kömək edə bilmərik. Biz səni çox istəyirik – hərə öz ürəyinə görə. Əbədi cuhud! Sən öz qardaşınla üz-üzə durmusan, amma səni qucaqlamağına imkan vermirsən. Bax, səni buna görə bağışlamıram. Bir Maksa bax! Axı o, sənin əkiz qardaşındır! Bütün dünyanı gəzdin, indiysə özün-özünlə üzbəüz durmusan. Bu insandan necə qaça bilərsən axı?! Bir zamanlar sən özün də onun düşdüyü vəziyyətdəydin, əsirdin, alçaldılırdın, kürsəkdə boğulan it kimi zingildəyirdin. Ancaq indi əynində smokinq var. Cibin də pulnan doludur. Axı sən əvvəlki adamsan! Heç dəyişməmisən. Yalnız ciblərin doludur. Suala bir bax: “Amerikada qohumlarınız varmı?” Bəs sənin Amerikada qohumların varmı? Sənin anan indi haralardadır? Adam olmaq üçün tərk etdiyin həmənki üfunətli gettoda? Hə, özündən razı ola bilərsən. Buna nail olmusan. Elə bununla da özünü öldürdün. Bəs nail olmasaydın onda necə? Nolacaqdı onda? Əgər Maksın geyindiyi parusin tuflilər sənin ayağında olsaydı, necə olardı? Bəlkə ananın yanına göndərərdilər səni? Bəs Maks nə deyir? Əgər o, bacısını tapsaydı, onun boynuna atılıb, son nəfəsinə kimi onun köləsi, iti olardı… Heç olmasa, bir tikə çörək, evinin bir küncündə sığınacaq versəydin, sənin də qulun olardı. Ona iş tapa bilmərsən? Anlayıram. Ağlına bir fikir gəlmir? Əgər lazımdırsa, Manilaya get. Ordakı əlaqələrindən yararlanıb ona iş tap. Ancaq üç il əvvələ qayıdıb Maksdan səni Manilada axtarmasını xahiş etmə. Maks indi burdadır. Qarşında oturub. Bəlkə görmürsən onu?

Maksa tərəf çevrildim.

- Maks, tutaq ki, seçim imkanınız vardı… Tutaq ki, harasa bir yerə gedib yeni həyata başlaya bilərdiniz… Hara gedərdiniz?

Maksa bu cür sualla müraciət etməyin