arasında Əli ibn Əbu Talib, İmam Həsən, Fatimeyi-Zəhra, Ümmi-Sələmə, Əbuzər, Əbu Eyyub Ənsari, Abdullah ibn Abbas, Cabir ibn Abdullah, Ənəs ibn Malik, Bəra ibn Azib, Əbu Rafe, Zeyd ibn Ərqəm, Əbu Səid Xüdri, Zeyd ibn Sabit, Hüzeyfə ibn Yəman ilə yanaşı, İmam Əlinin siyasi görüşlərini dəstəkləməyən Əbdürrəhman ibn Ovf, Abdullah ibn Zübeyr, Abdullah ibn Ömər və Əbu Hüreyrə kimi məşhur şəxslər də vardır.

Məsələn, Zeyd ibn Ərqəm hədisi bu şəkildə rəvayət edib: “Sizin aranızda iki qiymətli əmanət qoyuram. Onların birincisi Allahın kitabıdır. Onda hidayət və nur vardır. Allahın kitabını tutun və ondan möhkəm yapışın. İkinci əmanət Əhli-beytimdir. Allah Əhli-beytimi sizin yadınıza salacaq (yəni onunla necə rəftar etdiyiniz barədə qiyamətdə sizi sorğu-suala tutacaq)” (Səhihü Müslim, Fəzailüs-səhabə kitabı, 50-ci bab, 6225-ci hədis). Həmin babın sonrakı 2 hədisində bu rəvayət fərqli sənədlərlə təkrar edilib.

Tirmizi, Nəsai, Əhməd ibn Hənbəl, Darimi, Hakim Nişaburi, İbn Xüzeymə, Əbu Yəla, Təbərani, Beyhəqi, İbn Səd, Süyuti, İbn əl-Əsir, Əbu Nüeym İsfahani, Fəxr Razi, Müttəqi Hindi, İbn Kəsir, Xətib Bağdadi və başqa bu kimi görkəmli alimlər öz əsərlərində “səqəleyn” hədisini qeyd etməkdən şərəf duymuşlar. Seyyid Əli Milani “Hədisüs-səqəleyn” adlı kitabında səhabə və tabeindən əlavə, hicri II əsrdən bu yana yaşayıb-yaratmış və “səqəleyn” hədisini yazılı yaxud şifahi şəkildə nəql etmiş 165 nəfər əhli-sünnə aliminin adını göstərir.
Amma təəssüf ki, bir çox hallarda “səqəleyn” hədisinin öz mütəvatir formasından fərqli şəkildə rəvayət edildiyi ilə rastlaşırıq. Belə ki, hədisdəki “itrətim” (nəslim) və “Əhli-beytim” kəlmələri bəzən “sünnətim” sözü ilə əvəz edilir və “səqəleyn” hədisi bu şəkildə reklam olunur. Günümüzdə Həzrət Peyğəmbərin vida həcci zamanı oxuduğu xütbələrin çap olunduğu kitabça və nəşrlərdə çox vaxt Peyğəmbərin əmanətləri kimi Allahın kitabı (Quran) və o həzrətin sünnəsi göstərilir. Halbuki, yuxarıda qeyd olunan mötəbər mənbələrdəki çoxsaylı rəvayətlərlə