Yağış yağırdı Şəhərimə ..

Və yağan yağış coşdururdu dənizimi.. Dalğalarım çarpdıqca sahilə. Üzü gülürdü könül limanımın.. Təbəssümə yaxın işğala uzaq.. Yağış yağarkən şəhərimə..

Mən yağışın altında qalmaq istəyərcəsinə baxırdım.. Göyüzünün dərinliyinə.. Üşüyürdüm bir az yağış toxununca bədənimə..
Bəzən yağış gözlərimə enirdi.. Səmaya baxarkən..

Gözbəbəklərimə qaçan damlaları anladımmı sənə.. Bədənimə toxunduğunda gələn üşüməni göstərimmi.. Xarici yaş, İçi sən olan bir bədən ..

Məndə ağlayırdım bəzən səmayla birlikdə.. o şimşək çaxdırarkən yer üzünə..
Mən səni çaxırdım ürəyimə.. O bütün insanlara ağlayırdı..

Bütün Sevdalara.. Mənsə yalnız sənə.. Bəzən də qorxurdum yağışdan..
Qaçırdım istəmədən.. Ayaqlarım bilmədiyim yerlərə sürüyürdü məni..

Yorğun addımlarla yorğun bədənimlə gəzirdim küçələrdə..
Biz getdikcə sürətlənirdi yağış şiddətlənirdi..

Yağışım sən sənsə.. İslanaram heç qorxmadan, üşümədən..
Şiddətlən mən qaçdıqca üstümə.. Çək məni küçədən küçəyə.. Dolaşdır bütün şəhəri yaşlığınla..

Sənin yağdığın küçələrdə.. Mən neçə gecə tənha yeridim.. Neçə dəfə ayağım ilişdi də düşdüm yerə.. Neçə dəfə palçığa bulandı ürəyim..

Neçə dəfə..
Qırıq ayağımla ..Palçıqlı ürəyimlə ..Neçə dəfə səni axtardı gözlərim ..İmkansızlıqlar içində olsam belə ..Səndən imtina etməsini öyrənə bilmədim ..

Yerdən qalxmağa çalışarkən qırıq qıçla !
Və palçığımı silməyə çalışarkən palçıqlı əllərimlə !
Çıxsa qarşıma... İçimdən dedim kaş ki çıxsa !
Və ya yaş yaş gəzərkən küçədə ..Səni görsə gözlərim ..
Ürəyimi tənhalıqdan azad edər kimi çıx qarşıma ..Və ya axşamüstü yağışın başladığı bir anda ..Parkdakı skamyada oturarkən görsəm səni ..Səssizcə mən də otursam yanına ..

Kaş ki!

Olsa ..........

Gecədə Yenə sənlə birlikdə palçıqlı ürəyimdə ..Sarılacağam palçıqlı əllərimlə xəyalına..Üzünə dəyəcək yaş əllərim ..Belə keçəcək günlərim ağlayaraq ..

Axtararaq ..Tapa bilməyərək ..

Başqa gecədə başqa bir yağışda görüşmək üzrə ..
Əgər