z zəmanəsində hamıdan üstün olduğunu dilə gətirir. Qəsidənin bir beytinin tərcüməsini təbərrük olaraq oxucuların diqqətinə çatdırırıq: “Bu o şəxsdir ki, təşəhhüddən başqa heç vaxt “yox” kəlməsini dilinə gətirmədi. Əgər təşəhhüd olmasaydı, həmişə “yox”un əvəzinə “bəli” deyərdi”. Bu beytdə Imamın hədsiz elminə və səxavətinə işarə edilib. Yəni o həzrət heç bir sualı cavabsız qoymamış və heç bir xahişi rədd etməmişdi. Şair bədii ifadə ilə deyir ki, o həzrətin dilindən “yox” kəlməsi yalnız namazın təşəhhüd hissəsində, “la ilahə illəllah” cümləsini söyləyərkən çıxır.

Hişam Fərəzdəqin qəsidəsini eşidəndə hədsiz qəzəblənir, ondan soruşur: “Niyə mənim üçün belə bir mədhiyyə demirsən?”. Fərəzdəq isə cəsarətlə ona cavab verir: “Sən öz babanın Onun babasından, öz atanın Onun atasından, öz ananın Onun anasından üstün olduğunu mənə sübut etsən, sənin üçün də belə bir mədhiyyə söyləyərəm”. Hişam dərhal şairin həbsə atılmasını əmr edir. Fərəzdəqi Məkkə ilə Mədinə arasındakı Əsfan adlı yerdə həbs edirlər. Imam Zeynül-abidin (ə) Fərəzdəqin zindanda olduğunu eşidəndə onun üçün 12 min dirhəm pul göndərib xəbər yollayır: “Əgər bundan artıq pulum olsaydı, onu da sənə verərdim”. Fərəzdəq pulu qəbul etməyib cavab verir: “Mən bu qəsidəni bəxşiş üçün yox, Allah rizası naminə demişəm”. Imam pulu geri göndərib tapşırır ki, Fərəzdəqə desinlər: “Allah sənin təmiz niyyətini bilir. Amma boynundakı haqqımız xatirinə bu pulu almalısan”.

Fərəzdəq bir müddət həbsdə qaldıqdan sonra onu azad buraxırlar, amma adını beytül-mal dəftərindən silirlər. O zamanlar hamı beytül-maldan pay alırdı. Daimi gəliri olmayan və beytül-mal dəfətərindən adı silinən adam aclıqdan ölməyə məhkum idi. Deyirlər ki, Imam Zeynül-abidin (ə) şairin vəziyyətindən xəbər tutanda onu yanına çağırır və qırx illik dolanışıq xərcini ona verib buyurur: “Əgər bundan artığına ehtiyaclı olduğunu bilsəydim, daha çox pul verərdim”.
Fərəzdəq həmin söhbətdən sonra daha qırx il də yaşayır və təqribən hicri 110-cu (miladi 728-ci) ildə,