İlk dəfə idi ki, yolu bu
incəsənət mərkəzindən
düşürdü. Bir az gəzmişdi
ki, salonlardan birində
çox gözəl bir tablo
gördü. Tablo çox bahalı
idi. Balaca oğlan onu
böyük qardaşının ad
günü üçün almaq
istəyirdi. Buna görə də
bir işə girmək və bir ildə
yığdığı pulla bu tablonu
almaq qərarına gəldi. Bir
ildən sonra yığdığı
pullarla həmin salona
getdi. Xoşbəxtlikdən
tablo hələ satılmamışdı.
İçəri girdi. Tabloya bir
qədər də baxdıqdan
sonra bu rəsmi çəkən
rəssamı tapdı.
— Bu rəsmi qardaşımın
ad günü üçün almaq
istəyirəm, ancaq olan
pulum budur.
Rəssam bir qədər
düşündükdən sonra
razılaşdı və rəsmi
bükərək oğlana verdi. Bu
vaxt salonda rəssamın
dostları da var idi.
Dostlarından biri
təəccüblə ona: “Sən nə
etdin? O rəsmin qiyməti
milyonlar edərdi”, —
dedi. Rəssam cavab
verdi: “Haqlısan, bəlkə
də, mən bu rəsmə
milyonlarını verə biləcək
yüzlərlə adam tapa
bilərdim, ancaq bütün
var-dövlətini verə
biləcək bir nəfər də tapa
bilməzdim”…
P.S. Bu yazını oxuduqdan
sonra düşünün və bəzən
kiçik gördüyümüz
şeylərin belə, əslində nə
qədər qiymətli olduğunu
unutmayın!