Böyük bir hava limanının gözləmə salonunda gənc bir qadın təyyarəyə minik vaxtı üçün oturub gözləyirdi.Uçuşa hələ çox qaldığı üçün vaxt keçirmək məqsədilə bir kitab və bir balaca peçenye qutusu aldı... İstirahət etmək və kitabını oxumaq üçün VIP salonuna bir kresloya əyləşdi. Peçenye qutusunu qoyulduğu stolun yanındakı kresloya da bir adam oturdu. Gənc qadın ilk peçenyesini götürdü.
Həmin oturan şəxs də bir dənəsini götürdü.
Qadın özünü Çooox narahat hiss etdi və "Əsəb korlayıcı!O halımda olsaydım bu cürətinə görə onu yumruqlayardım!"deyə düşündü.Qadın bir peçenye götürür,
Adam birin daha götürürdü,
Qadın dəli olmuşdu.Ama hadisə yaratmaq istəmirdi.
Nəhayət son peçenyeyə sıra çatanda qadın:
"Bu gicbəsər adam indi neyniyəcək görəsən?" deyə düşündü.
Adam son peçenyeni də aldı, onu ikiyə böldü və bir parçasın qadına verdi.
`Bu qədəri də Çox oldu ama!`

Qadın əsəbi şəkildə kitabını və digər əşyalarını alar və bir fırtına kimi giriş salonuna, ordan da təyyarənin içinə yönəldi.Təyyarədəki qoltuğuna oturdu. Eynəyini götürmək üçün çantasını açdı və Peçenye qutusu açılmamış çantasında qaldığını gördü.
Çox utandı:
Çox böyük bir səhv etdiyini anladı .Peçenye qutusunu heç açmadan çantasına qoyduğun unutmuşdu.
Ammaki o adam peçenyelərin heç əsəbləşmədən və paxıllıq etmədən qadınla bölüşmüşdü.
Və indi bu vəziyyətin geri qaytarmaq şansı yoxdu, heç üzr istəmək variantı da qalmamışdı.