etdi.Eqoizmi axtarmağa ehtiyac olmadı,çünki gizləndiyi yer arı yuvası idi və arılar çağırılmamış bir qonağa heç də sevinməmişdilər.Axtara-axtara susayan Dəlilik su içmək üçün yaxınlaşdığı göldə Gözəlliyi gördü.Tərəddüd hasarın başında oturmuşdu və hələ də qərar verə bilmirdi ki,onun hansı tərəfində gizlənsin.
Beləliklə,demək olar ki,hamı tapılmışdı.İstedad təmiz və təravətli otlar arasında,Kədər qaranlıq mağarada,Yalan göy qurşağında (əslinə qalsa okeanın dibində).Bircə Sevgini tapa bilmirdilər ki,bilmirdilər.Dəlilik onu hər ağacın arxasında,hər kiçik çayda,hər dağın zirvəsində axtardı və nəhayət,kolları axtarmaq fikrinə düşdü.Axtaranda qışqırıq eşitdi.Qızılgüllərin sərt tikanları Sevginin gözlərini yaralamışdı...
Dəlilik nə edəcəyini bilmirdi : üzr istəyir,yalvarır,ağlayır,könlünü almağa çalışırdı.Günahını yumaq üçün Sevgiyə onun bələdçisi olmağa söz verdi.Və elə o vaxtdan,yəni ilk gizlənpaç oyunundan bəri Sevgi kordu və Dəlilik onun əlindən tutub