isə bir ayağını dizdən qatlayar, o biri ayağını onun üzərinə uzadardı. O həzrəti heç vaxt bardaş qurub oturmuş halda görmədilər. Hüzurunda başqa bir adam olanda, o həzrət ayaqlarını qabağa uzatmazdı. Çox vaxt üzü qibləyə tərəf əyləşərdi.

Ömrünün sonuna kimi yemək yeyəndə dirsəklənməzdi. Süfrəyə hamıdan qabaq əl uzadar, hamıdan sonra süfrədən əl çəkərdi (ki, heç kim utanmasın və hamı doyunca yeyə bilsin). Başqaları ilə eyni qabdan xörək yeyəndə qabın öz qabağındakı hissəsindən yeyərdi. Suyu üç nəfəsə içərdi. Suyu asta-asta, sovuraraq içərdi, birnəfəsə udmazdı. Yeməyi və suyu sağ əllə götürərdi. Ümumiyyətlə, işlərinin çoxunu sağ əllə görərdi. Bir şeyi götürüb-qoyanda, paltarını və ayaqqabılarını geyinəndə, saç-saqqalını darayanda sağ əlinə üstünlük verərdi.

Duanı adətən üç dəfə təkrar edər, amma danışanda təkrara yol verməzdi. Namazı başqalarının namazından, xütbəsi başqalarının xütbəsindən qısa olardı (ki, Ona iqtida edənlər və Onu dinləyənlər yorulmasınlar). Bir evə daxil olmazdan qabaq üç dəfə salam verib icazə alardı. Əgər üçüncü dəfədən sonra içəridən icazə cavabı eşitməsəydi, qayıdıb gedərdi.

Peyğəmbər müsəlmanlarla xoş zarafatlar edib onları sevindirərdi, amma zarafat edəndə də düzünü söyləyərdi, yalan və bihudə danışmazdı. Bir gün bədəvi ərəblərdən biri o həzrət üçün hədiyyə gətirdi. Vidalaşanda zarafatla Peyğəmbərə dedi ki, indi hədiyyəmin pulunu ver gedim. Peyğəmbər bu sözdən xoşlanıb güldü. Deyirlər ki, sonralar bu hadisəni yada salıb buyurarmış: “Harda qaldı bu ərəb? Kaş yenə gələydi”.

O həzrət özü miniyin belində hərəkət edəndə yanında heç kimin piyada yol getməsinə razı olmazdı. Ya həmin adamı tərkinə alıb aparar, ya da onu özündən qabağa buraxıb tapşırardı ki, qərarlaşdıqları yerdə Onu gözləsin. Adətən, bir yerə gedəndə hansı yoldan keçmişdisə, qayıdanbaş həmin yolla yox, başqa yolla qayıdardı. İmam Rizadan (ə) bu məlumatın doğru olub-olmadığını soruşanda təsdiq etmiş, özünün də belə etdiyini buyurmuşdu. Səbəbini isə belə izah etmişdi ki,