Əgər Allahdan qorxmursansa, məhşər məhkəməsindən qurtulacağına inanırsansa, get, istədiyin qədər pul götür”.

Anası Şeyx Mürtəzanın sözlərinin ciddiliyini anlayır, dediyi sözlərdən peşman olub tövbə edir və bir daha oğlunu bu cür xahişlərlə narahat etmir.

Şeyx Mürtəzanın həyat yoldaşı da bir dəfə iradə zəifliyinə qapılır və yaşayışını daha da rəngarəng etmək fikrinə düşür. Evin dolanışıq xərcini artırmaq barədə öz ərinə müraciət etməyin mənasız oluğunu bildiyi üçün başqa bir adamı vasitəçi tutmaq qərarına gəlir. Şeyx Mürtəzaya çox yaxın olan ailəvi dostlarından birindən xahiş edir ki, onunla danışsın və evin xərcini artırmağa onu razı salsın. Dostu qadının xahişini alimə çatdırır.

Şeyx Mürtəza evə gələndə çirkli paltarları yumağı arvadından xahiş edir. Qadın Şeyxin paltarlarını tabağın içinə yığır, üstünə su töküb yumağa başlayır. Bir az sonra tabaqdakı su paltarlardan çıxan kirdən qaralır. Qadın suyu dəyişdirmək istəyəndə Şeyx qəflətən ona deyir: “O suyu atma, götür, iç”. Qadın təəccüblə söyləyir: “Bu suyu necə içim? Bu ki kirdən qaralıb, içməyə yaramır”. Şeyx Mürtəza cavab verir: “Bax, bu su sənin gözündə necə murdardırsa, dünya malı da mənim gözümdə o qədər çirkindir. Mən ailəmizin zəruri ehtiyacından artıq olan pulu evə gətirməyə razı olmaram. Çünki o pulu ehtiyacı olanların boğazından kəsmiş olacağam. Bu, mənim üçün çirkab içməkdən də