Sene bu sözü o qeder nadir söyledim ki...
Qorxurdum bu eşqi tez itirmekden, süretli yaşayıb bezmekden qorxdum,
çox yaxın olub sıxılmağından, getmeyinden qorxdum...
Yavaşca yaşanmalı idi, dadını çıxararaq ,deyerini bilerek, eziyyetini çekerek..
Heyatın mene teqdim etdiyi hediyye idin, ümid sözü seninle qiymet qazandı, sevmek senin varlığını tanımaq idi, yaşamaq idi...



Yükün mükafatım, nefesin ümidim, varlığın heyata tutunduğum budaq olsun...
Qelbimiz sevenlerimizle bir, sevdamız bizde sirr olsun. Her axşam qapıda üzündeki tebessümün sebebi menim qarşılamam olsun...



Bir az klassik, bir az romantik ,çox sıradan amma imtina edilmez olsun... Bizim olsun...
Asan qazanmadıq bu eşqi ve heçde asan yaşamadıq...
Azmı üşüdün qar altında meni razı salmağa çalışarken, azmı dözdün hirsimin en qaranlıq üzüne, isteklerimin meydana getirdiyi denizde boğulmamaq üçün azmı çalışdın...

Ferqli olsun, gözel olsun her şey...