Uzun süren susqunluqdan sonra telefonum seslendi... Mesaj gelib, açımmı göresen?! Sensenmi gören?!
"Salam, necesen? Uzun müddeti yazmırdım, düşünmeki, unutduğumdandır... Sadece veziyyetin bu cür olduğundan sonra seni narah etmek istemedim... Amma men seni unutmamışam, her an xatirimdesen... Seni hele de çox sevirem..."
"Salam, bu gün derse niye gelmedin?"
Offf... Allahım, yenemi?!
Sene xeyal etme dedim axı...Sonra peşman olacaqsan, dedim axı... Dedim axı özünü incideceksen... Xeyal qurma...
Sen artıq xoşbext olmayacaqsan, Sen artıq istediyin kimi sevilmeyeceksen... Hm... Sen heç yeterince sevilmemisen ki... Qebul et artıq... Qebul etki, sonra gelecekleri de qarşılaya bilesen... Daha sonralar üçün yaşaya bilesen... Qarşındakı iller üçün nese ede bilesen.. Yaşamaq üçün tutunacaq bir sebebin olsun...
Yooxxxxx... Yene yalnış anladın axı... Sebeb deyerken, yeni günaha batmamaq üçün, qadağan olunmuşlara, olmazlara getmemek üçün özünü cilovlaya bilesen... Özüne problem axtarma zorla... Başa düşki, anla ki, senin heyatın ancaq ve ancaq bundan ibaretdir... Ele eyni... Her zaman eyni... Taleyin heç bir zaman deyişmedi, deyişilmir...
Deyişmeyecek... Xeyal qurma... Düşünmeki, ne zamansa, belke... Ümid etme... Ümidler hamısı xeyalın yalançı mehsuludu...
Analamırsan?! Senin xeyalların sene zerer verir... Seni uçuruma aparır... Dibi görünmeyen, sonu bilinmeyen bir uçuruma... O uçuruma doğru yalnız ve yalnız bir yol var... GEDİŞ... DÖNÜŞ yoxdu, olmayıb, olmayacaq...
Xeyal qurmaki, ne zamansa ordan kimse keçer deye... Senin feryadını duyar deye... Keçmez... Keçse bele qulaqlarını bağlar, gözlerini yumar keçer...
Xeyal qurma... Anladınmı... Bildinmi... Unutma ki, XEYAL ÜMİDİN YALANÇI MEHSULUDU...