Neçə dəfə əlvida dedim sənə? xatırlamıram. O qədər vida edib və yenə o qədər geri döndümki sənə amma bu dəfə tamam. Unut dediyində belə bir ümidim vardı hələ, çünki ürəyim səni hiss edə bilirdi. Amma bu gecə bu ürək o gözəl Ürəyi hiss edə bilmədi. Hər vidada unut deyirdin unutdum nəhayət…

Sənə gələ bilmərəm, səni çox istəyə bilmərəm,səni sevə bilmərəm, sənin ola bilmərəm deyirdin canımı son zərrəsinə qədər yandırırdın yadındadı?
içlənirdim, səssizcə ağlayırdım yadındadı?. Artıq yanmıram, ağlamıram, qanamıram və ağrımıram.
O qədər hissizəm artıq sənə qarşı günbəgün dindi həsrətim.
Və bu gecə, bu gecə bitdi hər şey unut deyirdin və unutdum.Bax, unutmağı bacarırammış...elə deyilmi? səni unutmağı belə yaza bilmirəm.
Nə desəm bilmirəm. Bir əlvidanın arxasına nə deyiləbilərki…
Az çox tanıyıram səni, halını bilirəm indi. Diləmirəm artıq gözündən yaş süzülməsin, süzülsün!!!!
acı qapını döyməsin, döysün!!! və həyat bir an belə məni sənə xatırladıb üzməsin…Üzsün!!!
Unut dedin unutdum və artıq könülün sevinsin…

Cənnət uşaqları deyirki "yat ağrını unudarsan".Sən də yat, bəlkə unudarsan!
Unut deyirdin və unutdum.
Bu gecənin səhərinə oyandığımda artıq bir sən olmayacaqsan, və mən doğulacaq olan
günəşlə yenidən doğulacağam həyata. Səni tamamilə unudacağam ƏLVİDA!
Bir yuxum vardı yarım qalan unutdum…
Bir sözüm vardı ümid qoxusu verən unutdum…
Bir dəniz vardı sonu hüsran unutdum…
Bir mahnı vardı dilimə dolanan unutdum…
Bir ulduz vardı parlayan adını unuttum
Bir sevdanı izah etdilər ağılımda idi unutdum…
Bir gəmi vardı səfərə çıxacaq haradaydı unutdum..
Bir yad vardı yaralı idi unutdum…
Bir yalançı vardı nə demişdi unutdum…
Bir ümid vardı adı nə idi unutdum…

Səni Unutdum!!!