“Ey camaatım! Nə üçün yaxşılıqdan qabaq pisliyə tələsirsiniz? Nə üçün Allahdan bağışlanmağınızı diləmirsiniz? Ola bilsin ki, sizə rəhm oluna” (ən-Nəml surəsi, 46).

İstiğfar diləmək xətaların silinməsi üçün ən böyük amillərdəndir. Qatədə (Allah ona rəhmət eləsin) buyurmuşdur: “Quran sizə xəstəliklərinizi və onun dərmanını göstərir. Sizin xəstəlikləriniz etdikləriniz günahlar, dərmanı isə istiğfardır”. İstiğfar ilə tövbə arasındakı fərq, istiğfar, dil ilə Allahdan bağışlanma diləməkdir. Tövbə isə bədən və qəlb ilə günahlardan uzaq olmaq deməkdir. İstiğfar diləmək dua kimidir, Allah qəbul etdikdə həmin şəxsi bağışlayır. Xüsusən qəlbən, günahlardan uzaqlaşdıqdan sonra və hədislərdə bəyan edilən vaxtlarda edilən istiğfar ən əfzəl istiğfar sayılır. Ona görə müsəlman istiğfar diləməyi çoxaltmalı və Allaha daha da yaxınlaşmalıdır.

İmam Əhməd (Allah ona rəhmət eləsin) rəvayət edir ki, Davud (Allahın ona salamı olsun) çox ağladığından ətrafında gölməçə əmələ gəlmişdi. Uca Allah ona vəhy edərək buyurur: «Əgər istəyirsən sənin mal dövlətini, övladlarını daha da çoxaldım». Dəvud (Allahın ona salamı olsun) «Səndən məni bağışlamağını istəyirəm» («Zuhd» kitabı, hədis 366). Əbu Hureyrə (Allah ondan razı olsun) rəvayət edir ki, Peyğəmbər (Allahın ona salavat və salamı olsun) demişdir: “Allaha and olsun ki, hər gün mən yetmiş dəfədən çox Allahdan istiğfar diləyib və Allaha tövbə edirəm” (Sunənu Əbu Davud, hədis 1503, Sunən ət-Tirmizi, hədis 3572, Mustədrək əl-Hakim 1/511). Aişə (Allah ondan razı olsun) demişdir: “Xoş o kəslərin halına ki, səhifəsi (əməl dəftəri) istiğfar ilə doludur”. (Sunən İbn Məcah, hədis 3818. Albani hədisin «Səhih» olduğunu bəyan etmişdir).

İstiğfar etməyin də müəyyən ədəbləri vardır. İstiğfarın əbədlərinə ilk olaraq Allaha səna etməklə başlamaq, sonra etdiyi günahı etiraf edib Allahdan bağışlanma diləmək aiddir.

Həsən əl-Basri (Allah ona rəhmət eləsin) demişdir: “Evinizdə, yollarınızda, bazarlarda, məclislərinizdə və harada olursanız olun