sən necə adamsan? Olmadı da. Uje ikinci dəfədi…
- Ətağa cəddi, probkadaydım. Özbeylərin prizdenti gəlib. Kommunist küçəsiynən Hüsü Hacıyev bax belədi, – sifətini ağ tük basmış çəlimsiz Tofiq sağ əlini sol əlinin üstünə qoyur. – Sora da svitaforlar, ona görə mümkünatı yoxuydu ha.
- Alə diyirsən də. Keçən dəfə də sən…
Bu vaxt yaşıl işıq yanır, arxadakı maşınlar siqnal verir, Samir tez Tofiqi ötüb keçir.
- Dözürəm də, dözürəm də! Amma xata çıxacey əlimdən, – Samir əsəbi halda deyinir, qutudakı son siqareti çıxardıb yandırır.
- Sinifdə tək mən ingilis dilində dörd kuplet şeiri dayanmadan deyirdim.
- Kuplet nədi?
- Bənd, bir bənddə dörd misra olur, – məktəbli tez cavab verir. – Misirin qabağında şeir dedim, dayanmadan, o da çiynimə vurdu, dedi, Afərin. İngilislərin səfiri də gəlmişdi. Arvad, adı yadımdan çıxıb uje. O, da dedi sən lap ingilislər kimi şeir deyirsən. Aksentsiz.
Sürücü “aksent” sözünün mənasını başa düşmür, ya da pulyığanın dedikləri ona maraqlı gəlmir deyə reaksiya vermir, siqaretini tüstülətməyə davam edir. Arada avtobus dayananda Cavad pulları yığır, qalıqları qaytarır, başqa yaşıdları kimi dayanacaqlarda “Qara Qarayev!” “Nefçilər!”, “Bayıl” – qışqırmır. Yolda yenə arxadan Tofiqin avtobusu görünür, bunu yan güzgüdə görən Samir deyinir:
- Görürsən mını, genə gəlir. Uje ikinci dəfədü… Keçən dəfə də diyirdi, Litviyanın prizdenti gəlib, zaderjka olmuşdu.
- Litviya yox, Litva. Sən dediyin Latviyadı.

- Nə bilim e, sən də elə bil məllim-zadsan. Karoçe prizdent… Priztenlər branirivannı (güllədən qorunan), kandisanerli maşında gedirlər, onlarçün svitafor yoxdu, yol pastayannı açıqdı onlarçün. – gözünü qıyır. – Yol onnarın eşşeyi, – dediyi özünə ləzzət eliyir deyə gülməyə başlayır.
Cavadın gülmədiyini görüb bir az əsəbiləşən kimi olur:
- Alə, düz dimirəm?
- Düzdü, – Cavad mexaniki cavab verir.
- Axşam da gedirlər pitizvyozduçnı otellərə, cakkuzi, sauna, gecə də maskalar gəlir otağlarına…