Avtobus otuz-qırx sürətlə gedir. Sürücü, adı Samirdi, “West” siqaretini sümürür, sol əlindəki dəsmalla alnının, boynunun tərini silir, hirsli-hirsli “Öldük alə istidən. Allah iyul ayına nəələt eləsin. Cəhənnəmdü”, – deyir. Yolda kim əl eliyir, götürür, amma sərnişinlərdən kimsə “burda saxla” deyəndə mısmırığını sallayıb avtobusu saxlamağa məcbur olur. Üç ay əvvəl sürücü kabinəsinə girişin üstündə “Dayanacaq olmayan yerlərdə avtobusu saxlayan sürücülər 300 manat cərimə olunacaqlar” elanı yazılan kağızın “Üç ay əvvəl” yazılan yuxarı sol küncü qalıb. Sürücünü bir yandan bürkü, o biri yandan da qrafik səbəbindən avtobusu bəzi dayanacaqlarda beş-altı dəqiqə saxlayanda “Sür dəə!” əmri verən “demaqoğ” sərnişinlər əsəbiləşdirir. Bir litrlik “Cola”nı başına çəkib bir neçə qurtum içəndən sonra rahatlanır.
Bir ayağı pilləkəndə ayaqüstə dayanmış, dərisi qaralmış, gün işığından gözlərini qıyarkən bir növ əzabkeş sifət alan Cavad on birinci sinifdə oxuyur. Bir ildən çoxdur hər gün dərsdən sonra gəlib Samirə kömək edir, – sərnişinlərdən pulları yığır, hava qaralanda beş-altı manatını alıb evə aparır…

Avtobus orta məktəb binasının yanından keçəndə Cavad:
- Sənə demişəm bu məktəbdə oxuyuram? – əliylə məktəbi göstərir.

Sürücü dinmir, nə də məktəb tərəfə baxır, siqaret çəkə-çəkə avtobusunu sürür.

- Keçən il məktəbi remont eliyib qutaranda Misir özü də gəlmişdi.
- Misir kimdi?
- Təhsil naziri, Misir Mərdanov, tanımırsan?… Onuncu sinifdə oxuyurdum, otuz uşağın içində hamısından beş alan iki nəfər varıydı, biri məniydim. Biri də…
- Cındıra bax!
- Nə?!
- Qabaqdakına bax. Tofiyi görürsən, genə vaxtıma girib, – deyib Samir sürət pedalını basır, iyirmi-otuz metr qabaqda gedən eyni nömrəli avtobusa çatmaq istəyir.
Çatır, başını pəncərədən çıxarıb əli ilə işarə edərək “Saxla, saxla!” – qışqırır. Az sonra qabaqda işıqforun qırmızı işığı yanır, hər iki sürücü əyləci basır, Samir başını pəncərədən çıxarıb söyüş söymür, tənbehedici tona keçir:
- Tofiy,