ı otaqda neft lampasını yandırmaq lazım idi, qəfil oyanan arvadı işığın söndüyünü görüb üşənə bilərdi. Amma işıq verilən vaxtı həyətdə yanan lampanın gur işığı pəncərədən otağa düşürdü; neft lampasına ehtiyac olmurdu.
Lampanın işığını nizamlayıb dəyirmi mizin üstünə qoydu. Yuxusu qaçmışdı, odun məsələsi əməlli-başlı kürkünə birə salmışdı. Yayda alınan odun keyfiyyətli və quru olur, həm də ucuz başa gəlir. Yağışlar düşəndən isə bir xeyli bahalaşmış, quru odun ceyranın belinə qalxmışdı.
Arvadının vəziyyəti də yaxşı deyildi. Xaricdəki oğlu burda olanda vəziyyəti ona anlatmışdı, ikisi qalanda ağlayıb yalvarmışdı ki, anasına xatir evlənsin. Ancaq oğlu bu işi növbəti dəfəyə saxlamağı xahiş etmişdi. Neyləməli, dözmək lazımdı, indiki cavanlar onsuz da son qərarı özləri verirdi. Amma bu odunun azalması adi bir iş deyildi. Buna əncam etmək lazımdı, oturub səhərə kimi güdməli deyildi ki… Çox şeyləri götür-qoy etdikcə beyni ağırlaşırdı, çırthaçırtla yanan peçin istisi otağı yaxşıca qızdırmışdı. Bu qarışıq fikirlərin təsiri altında nə vaxt yuxuladığını hiss etməmişdi.

* * *

Səhər cib telefonunun zənginə ayıldı. Odun peçi söndüyündən otaq soyuyub buza dönmüşdü. Arvadının yorğanın altından xorultusu otağı başına götürmüşdü. Əynini qalınlaşdırdı, kepkasını başına keçirib həyətə düşdü. Gecə qar yağmışdı. Evlərin, köməkçi tikililərin dam örtükləri, ağaclar, yollar ağappaqdı. Bölgəyə xeyli müddətdi bu tezlikdə qar düşmürdü. Havanın da sanki köpü alınmışdı: tam sakitlik idi, qar da yağmağa ara vermişdi. Birinci mərtəbəyə düşüb neftə batırdığı təzəyi, qalamaq üçün alt çırpısını odun qabına yığıb evə qayıtdı. Peçi qaladı, qəhvədanı su ilə doldurub onun üstünə qoydu. Tövləyə getmək hələ tez olduğundan təndirxanaya cumdu. Gözlərinə inanmadı: yeni sıra yarıdan çox azalmışdı. Elə bil başına qaynar su töküldü, bədəninə istilik gəldi, lakin təndirxananın ətrafında ayaq izləri yox idi. Gələn hər kimsə işini qar yağanadək görmüşdü. “Çox tədbirli adamdır, kəmfürsət oğlu iz qoymamaq