üçün qar yağmazdan qabaq işini başa çatdırıb. Bəlkə də kənara çəkilib məni güdürmüş, evə girən kimi işini görüb. İşıqların sönməyi də yaxşı fürsətdir. Fikirləşib bir şey edim gərək.” Qonşulardan şübhələnməyə dəyməzdi, arxa və qabaq evlərin sahibi uzun müddətdi xaricdə olurdu. Bu vaxtda ancaq yayda iki dəfə gəlmişdilər. Həyət- bacaya göz olmağı ona tapşırmışdılar.

Peç otağı qızdırmaqda idi, arvadı yuxudan oyanıb əynini geyinirdi.
- Qar yağıb,- ağızucu dedi.
- Yerinə-yurduna yağıb, ay kişi, o da lazımdı. Keçən il quraqlıq keçdi, əməlli taxıl, ot olmadı. Özü bilən məsləhətdir. Odunumuz, otumuz. – Arvad kişisinin duruxduğunu görüb:
- Ə-ə, nə karıxıbsan, harasa gedənə oxşayırsan. Səhər-səhər nolubdu, qoy camaat yerindən dursun.
- Həə, düz tapmısan, amma yanına gedəcəyim adam onsuz da hamıdan tez durur, çatammasam qaldı axşama. Söz soruşacam, geciksəm inəyə baş çəkməyi unutma. Qayıdıb süd doğramac yeyəcəm.

* * *

Kənddə hamının Odunçu kimi tanıdığı adam maşının kapotunu qaldırıb orda qurdalanırdı. Onu görcək bulaşıq əllərini əsgi ilə silib yerə atıldı.
- Elə qar arzusundaydıq, bu da qar… Qurban olum sənə İlahi, biz nəkarəyik ki… Sabahın xeyir, ağsaqqal, nə tezdən durmusan. Bu vaxtı kənd yatır, qabaqkı zaman deyil eyy, işsizlik-gücsüzlük lodurlaşdırdı bizi… Xeyir ola?
- Xeyir olar, inşallah! Söz soruşacağam.
- Buyur, soruş, amma mən söz işinə baxmıram, odunçu babayam, yəqin sənin sözünün oduna dəxli var.
- Əlbəttə, Allah köməyin olsun. Bilmək istəyirəm, bu yay kənddən kim səndən odun almayıb.
Odunçu bir an duruxdu, fikirli-fikirli silgiyə baxıb soruşdu:
- Təzə vəzifən-zadın var, ağsaqqal? Ya məni zibilə- filana salmaq istəyirsən? Onsuz da meşəbəyidən tutmuş, ekologiya, yol polisi, sahə müvəkkilinəcən hamının haqqını verirəm. Birinə çatmasa, dədəmə od vurar. Sən də sakit adamsan, heç bu yay odunu məndən almamısan, amma neynək, hər kimsə bizdəndir.

- Yox ey, yox, sənə sonra deyərəm bu, nə üçün lazımdır… Xatalı işlərdən uzağam, gəl