l köməyini əsirgəmə, qadan mənə…
- İndi yol üstəyəm, köməkçiləri gözləyirəm, gəlsinlər odun aparacağam, bizinkilər ucuz vaxtı almırlar ki, bahalaşanda, qar qapını kəsəndə əl-ayağa düşürlər. Sənin sifarişin adi iş deyil, axşam gərək oturam, siyahıya bir- bir baxam. Belələri bir-iki nəfər ola-olmaya, amma gərək üzləşdirəm. Başqa kənddəki klentləri də axtarım?

- Yox ey, yox, ancaq öz kəndimizi…
- Arxayın ol, ağsaqqal…
Odunçudan ayrılıb birbaşa Ustanın yanına gəldi. Kəndin yeganə ağac ustası olduğundan işi çox olurdu, odur ki, ancaq işıq sönəndə dincəlirdi. Ayaqlarını çırpa- çırpa içəri girdi.

- Sabahın xeyir, Allah işini avand eləsin, Usta. – Pəncərədən onun gəldiyini görmüşdü, əlindəki işi saxlayıb dəzgahı söndürdü.
- Xoş gəlibsən, səndən nə əcəb bu vaxtı. Yıxılıb yata bilmirdin? – əllərini alnına çəkib ona tərəf gəldi. Aralarında xeyli yaş fərqi olsa da, onunla beyni xoşdu, həmişə söhbətləri tuturdu.

- Yatmağa qoyurlar ki, mərdimazar uşağı…
- Kim yenə xətrinə dəyib sənin…
- Bu yay tikdiyin təndirxanaya qapı düzəldirdin, ancaq sözünü qəribçiliyə saldım…
- Odununu aparırlar.
- Nə bildin, Usta? – heyrətlə soruşdu.
- Təndirxanada odundan başqa bir şeymi olur? Adı təndirlə bağlıdır, amma camaatımız tənbəlləşib, hər kəs keçib peçkaya… Ya da alınma çörəyə…
- İmansız oğlunun rəhmi-zadı yoxdur.
- Oğru qansız olur, kefini pozma.
- Yava şeydir, yaman dadanıb. Səndən nə gizlədim, Odunçunun yanından gəlirəm, ona gənəşdim…
- Nəyi?
- Bu yay odun almayanların siyahısını…
- Hər işdə sübut olmalıdır. Sən yaxşısı budur, yatma güd, tutacaqsan. Mənim qaz saxlamağımı bilməyən yoxdur. İşim ağırdır, qaz ətinə tutdurmuşam özümü. Dənini çatdıra bilmirəm, arada ötürürəm bağın başındakı xəsilliyə. Həftədə biri-ikisi yoxa çıxır.

- Tülkünün işi deyil, gözlərimin şahidiyəm, gücü çatmayıb qaza, hətta döyülüb, çaqqalsa aparır; amma o da adətən gecələr ova çıxır.
- İki ayaqlı çaqqaldır. Şübhələndiyim var, di gəl əlimnən tutmamışam axı… Hərdən yanıma