n aparır, ya təzəsindən?
- Yeni sıraya əl vurmur.
- Sən də yarımçıq düzümə əl vurmazsan: burdan gedən kimi işlətməyə yeni sıranı axıradək daşıyarsan. Elə ehtiyatlan ki, yarım ay təndirxanadan istifadə etməyəsən. Hayfımızı alaq gərək…
- Yaxşı mən gedim, işindən- gücündən elədim səni.
- Tələsmə! Diqqət elə: yarımçıq düzümdən yandırmaq üçün bir çülə götürmürsən. Keçib daha, qoy daşısın o yarımçığı, halal xoşu olsun. Elə ki, yarımçıq düzüm qurtardı, hər gecə canına cəfa qılıb yatmayıb güdürsən. Bu gecə də həmin düzümü əridə bilər, odur ki, gözdə-qulaqda olma. Amma istəyirsən canın qurtarsın, sıra təmizlənəndən sonrakı gecələri oyaq qalmalısan, yarımçığı aparandan sonra ordan bir parça odun da çıxmamalıdır! Yeməyini yaxşı elə, Allah xatirinə, sən də keç qaz ətinə… Yatsan, işlər korlanacaq, – deyib gülə-gülə əlini kürəyinə vurdu. – Onu aparacağı yarımçıq sıranı yandırmağa məcbur eləməliyik. Dediklərimi təkrarlamağa ehtiyac var?
- Yox ey, yox, qurban sənə, tutdum fikrini,- sevincək küçəyə çıxdı.

* * *

Ustanın arifanə planından kefi kök idi. Çoxdandı yolu necə qıvraq getdiyi yadına gəlmirdi. Ətrafda kimsə gözə dəymirdi. Ancaq evinə gedən döngəni burulanda qabağına çıxan adama nəzər saldı:
- Ürəyimizin düzlüyünə bax ha, səni arzulayırdım, gəlib qapıya çatmışam, – həmkəndlisi Tük Rəhman idi. Nədənsə, bir anda sevinci yoxa çıxdı.
- Məni arzulamaq azdır, gərək tapa biləsən. Çoxdandır belə erkən qar düşmürdü. Ağsaqqal, gecəni narahat yatana oxşayırsan?
- Yox əşşi, daş kimi yataram, əvvəldən adətimdir. Qar da lazımdır, qurdu-quşu azaldar.
- Səhər havaxtıdır açılıb, kimsə gözə dəymir. Sən niyə seriallara baxmırsan?
- Yenə əl-ayağın yerə dəymir…
- Hökumətimiz deyib: ye-işlə, işlə-ye!
- Bura bax, səndə yağlı qazlar olur axı…
- Yağlı qaz da, yağlı ördək də… Özü də kəsməmişdən on gün qabaq keçmiş kələm yeşiyini başına keçirirəm: yeyir, içir, yatır-piylənir. Canım haqqı, belə baxanda mənə qalan onların tüküdür…
- Yox ey, yox, qaz istəyirəm,