yağlısından, ancaq bu günə. Elə çatdır axşama keyvəni bişirsin, havalar da soyudu.
- Mənim bu çer gözüm üstə, qismətinə söz ola bilməz. Saat ikiyə kimi kəsilmiş, ütülmüş qaz sizdədir, amma, yedrana qrat, qırx manatı hazırla.
- Düzələr, – dedi və evə tələsdi.

* * *

Tük Rəhman qazı gətirəndə o, artıq yarım aylıq odun ehtiyatını evin altına daşıyıb qurtarmışdı. Tərlədiyindən alt paltarınadək dəyişmişdi. Həmişə üzü tüklü olsa da, lopa bığını siqaretin tüstüsü saraltdığından seçilirdi.
- Baax, xəbərdar edirəm: az-az ye, yedrana qrat, qaz əti götürər səni, hi, hi, hi…- pulu cibinə soxanda bic- bic güldü. – Təmiz sabundu, görəcəksən… Nuşi can, gedim bir yüz əlli atım, canım qızsın, axşama şaxta qoyacaq. Aşağılara baxma, dağlara çox qarlayıb…
- Şayət ördək lazım olsa, deyərəm sənə.
- Qulluğunda hazıram, yedrana qrat. Ye-işlə, işlə-ye!.. Uçdum eyyy…

Bir göz qırpımında yox oldu. Qonşu qadın həyətdə ayaq səslərini eşidib arvadının yanından çıxırdı. Həmişə olduğu kimi karıxmış halda salamlaşıb tələsik uzaqlaşdı. Canı hövlü otağa girdi:
- Matanı dadandırma evə, min dəfə demişəm. Nə istəyir, ver – qapıdan yola sal. – Əlindəkini ona uzatdı. – Ev qazı almışam, axşama döşəmə plov bişirərsən. Soyuqlar düşəndən yaman meylim çəkirdi, sanki tamarzı kimiyəm. Quş əti mərizçün də məcundur.
- Heylə niyə deyirsən, özüm çağırmışdım, darıxırdım, sən də bayaqdan çöldəsən. Havalar xoş olanda küçədə görüşürdük, qar-yağışdan bəri kənddən xəbərim yoxdur. Öləndən-qalandan, təzə xəbərlərdən danışdı, Allah saxlamış. Bu yekəlikdə qazı kim yeyəcək, a kişi. Amma plov mənim də könlümə düşmüşdü. Durum, görüm neynirəm.

Qol- qıçını uzadıb yatmaq istəyirdi. Bu günü çox işləmişdi. Axşam da rahat yatacaqdı, lakin yarılanmış odunun gedəcəyini xatırlayanda bədəni gizildədi. Ustanın sözlərini xatırlayıb təskinlik tapdı. “Az qalıbdı, görək qurğuya gələcəkmi, zındıq oğlu zındıq?”

Yuxudan ayılanda əzaları ağrıyırdı. Qolları qırılmış kimi idi, boynunda, kürəyində sızıltılar