Hər bir xalqın öz musiqisi vardır. O, insanların yaşamasına kömək edir, nəslin davamına imkan yaradır. Körpənin musiqini hiss etməsi və musiqidən təsirlənməsi çoxdan məlumdur.
Bu xüsusiyyət insanın kəllə-beyin, eşitmə sinirlərinin köməyi ilə baş verir. Elmi tədqiqatlar göstərmişdir ki, bu bioloji sistem körpənin dünyaya gəlməsindən üç ay əvvəl fəaliyyətə başlayır. Əvvəllər belə hesab edirdilər ki, körpə dil açanadək beyni zəif inkişaf edir, duyğu orqanları ilə qavrama imkanları yaranır. Körpənin beyni gələn səslərin səbəblərini tapmağa səy göstərir. O, səs yazan alət kimi fəaliyyətə başlayır - səsləri yazır və analiz edir. Artıq məlumdur ki, körpələrdə musiqini, onun ritmini, səsin gücünü, yuxarı və aşağı notları qavramaq qabiliyyəti yaranır. Tədqiqatlar göstərmişdir ki, dölün beynində eşitmə sistemləri hamiləliyin iyirmi altıncı həftəsindən etibarən fəaliyyətə başlayır. Döl öncə ananın orqanizminin səslənməsini qavrayır, xaricdən gələn səslər ana bətnində eşidilmir, uşaq belə səslərdən anasının bədəni vasitəsilə qorunur. Buna baxmayaraq, ritmik muğamlarımızın, habelə musiqi korifeylərinin, məsələn, Bethovenin Beşinci simfoniyasının sədaları həmin səddən nüfuz edə bilir. Ana bətnindəki körpə musiqi ritmlərinə bədəninin hərəkəti və ürək döyüntüsünün sürətlənməsi ilə reaksiya verir. Amma həzin və melodik musiqi körpənin ürək döyüntüsünü yavaşıdır. Ucadan eşidilən ritmik səslər körpənin ürəyinin tez-tez döyünməsinə səbəb olur. Beləliklə də səslər bir tərəfdən dölün aktivliyini artırır, digər tərəfdən də körpə doğulanadək onun ətraf mühit haqqında hər hansı bir informasiya almasına imkan yaradır.

Hamiləliyin sonunda uşaq anasının orqanizminin, məsələn, ürəyinin, mədəsinin səsinə bir növ alışır, hər bir dəyişikliyə dərhal reaksiya verir. Tədqiqatlar göstərmişdir ki, uşağın doğulanadək eşitdiyi musiqi onun inkişafını sürətləndirir. Hamiləliyinin iyirmi səkkizinci və otuz altıncı həftələrində musiqi dinləyən anaların uşaqları səslərə başqalarına nisbətən daha tez