men ushaq deyilem, men boyudum, men artiq universitetde oxuyuram...
Samir: Yox Aylin sen hemen o balaca qizsan...
Aylin: Samir xahish edirem mene de, ne olar,boyuk olmaq uchun nece olmaliyam ne etmeliyem?
Samir bu yersiz sual qarshisinda bir daha tessuf hissi kechirir...Butun umudleri bu gun bosha chixmishdi...Qarshisinda bu gun gorduyu genc qiza qarshi olan hisslerini aydinlashdiracagini onunla bu hissleri paylashacagini dushunerken bu gununu hereketleriyle hele de ushaq olan bir qiza serf etmishdi...
Aylin mashindan dusherken: Sene soz verirem deyishecem...Boyuyecem...
Samir qarshisinda chabalayan bu tecrubesiz qizcigaza baxarken eslinde ona ureyi de yanmishdi...
Aylin mashindan dushur...Bu gun ne qeder hisslerini tapdalanmish hiss etsede Samirden vaz kechmeye hech niyyeti yox idi...Mubarize aparacaqdi...Chunki o eli tutarken ozune soz vermishdi ve her sheyden evvel o Samiri sevirdi.

Samir Eminle bara gelir.
Emin: Samir o ne idi ele? O qiz kim idi? Ele bil mesheden qachib? Sen hara ele qiz hara? Gozelliyine bir shey dediyimiz yoxda ammaseviyyelere geldikde ise...
Samir: Besdir Emin!
Emin: Ne besdir? Bilirem Samir sen ele qizlarla ancaq firlanmaq uchun, amma...
Samir Eminin yaxasindan tutur: Sene dedim besdir!
Emin: Sakitlesh! Sen nishanlisan! Ushaq-mushaqla ne ishin var? Demeki onu sevirsen, tamam ayri dunyanin insanlarisiniz!
Samir: Yox men onu sevmirem!
Emin: Mene yalan danisha bilmezsen dostum bilirem sevirsen indiye qeder bele qeyri ciddi munasibetde oldugun qiza gore qardashina hech vaxt el qaldirmamishdin...
Samir: El chek sevmirem!
Emin: Sevirsen!
Samir bir dene daha ichki shushesini dodaqlarina yaxinlashidir: Yox! Sevmirem! Subut edecem!
Deyib mashina oturur.
Emin: Dayan mende gelirem!
Samir: El chek, ozum gedirem!
Samir mashini eve surur...
Divana oturub ozune sherab suzur...Men nishanlimi sevirem...
Bir dene daha suzmek isteyirdiki qapi doyulur...
Samir asha-asha qapini achir...Gelen Konul idi.