yenə
çıxıb yağışın altında
gözlədim, gözlədim.Ancaq yenə
gəlmədin. Yəqin hava çox soyuq idi
deyə gələ bilmədin. Yoxsa gələrdin.Axı
sən məni çox
sevirsən.Dünən gecə atam yenə
yuxuma gəldi. Ağ paltar
geyinmişdi. Əlinmənə tərəf
uzatdı, dedi ki gedək qızım, sənə
burda yer yoxdu,gədək mənimlə.Əlindən
tutdum. Ancaq
həmin dəqiqə oyandım. Başımın
üstündə çoxlu adam var
idi. Müəlliməm ağlayırdı.Bir ağ
xalatlı xala gözlərimin içinə işıq
salıb baxdı.Biraz sənə oxşuyurdu. Düzü,
üzünə yaxşı baxa
bilmədim. Gözüm dumanlı
görürdü. Qulağımda yaxşı
eşitmirdi, bütün səslər qarışmışdı
bir birinə. O xala mənə iynə
vurdu. Bədənim keyimişdi. Yanın­­da
kiməsə dedi ki çox gec gətiribsiniz
xəstəxanaya. Yağışın altında
dayanıb, sümüklərinə kimi
islanıb. Ağciyərləri şişib. Əlimizdən
heçnə gəlməz daha. İnanmıram ki
xilas edə bilək. ALLAHdan ümid
kəsilməz...Sonrasını
bilmirəm...ANA ATAM YENƏ GƏLİB
YANIMA. DEYİR Kİ, GEDƏK
MƏNİMLƏ. ONUNLA GEDİRƏM.
BİLİRƏM PULLANAN KİMİ GƏLİB
MƏNİ APARACAQSAN... SƏNİ
GÖZLƏYİRƏM... AXI SƏN MƏNİ