Salam ana. necəsən? Mən yaxşı
deyiləm.Bura uşaq evi
deyirlər. Burda çoxlu
uşaqlar, müəllimələr var.Ancaq
sənin yanında daha yaxşı
idim. Bilirəm sən özün məni bura
qoymusan ki,çoxlu dostlarım
olsun.Ana,mən sənin yanında daha
xoşbəxt idim.Düzdü burda
müəllimələr mənimlə çox
mehribandı.Onlar sənin kimi məni
döymürlər.Yadına gəlir,mən bir dəfə
sənin telefonunu
götürmüşdümki atama zəng
vurum,sən çox əsəbləşmişdin, qaşigi
qızdırıb mənim əlimə
basmışdın. Amma nə olsunki məni
çox istəyirdin deyə elə etmişdin.Günah
məndə idi ki sənin
telefonuna əl vururdum.Axı atam
mənə öyrətmişdiki başqalarının
əşyalarına əl vurmaq
olmaz.Bilirsən,mən hər gecə
yatanda əlimin üstündəki o qaşığın
izlərini öpürəm.Çünki səni
görmürəm ki öpəm.Əlimi öpəndə elə
bil səni öpürəm.Bir gün atam evin
ortasında uzanmışdı üstünə ağ
parça salmışdılar.Onda
nənəm,bibim, hami ağlayırdı.Ancaq sən
ağlamırdın.Mən nənəmdən
soruşdum ki niyə atam yerdə
uzanıb,siz niyə ağlayırsız, o
demişdi ki atan Allah babanın
yanına getdi.Sən ağlamırdın deyə
mən də ağlamırdım.Mən hələ də başa
düşmürəm axı niyə onlar
ağlayırdı,niyə o gündən sonra
atamı görmədim,niyə siz imkan
verirdiniz ki dayılar onu
çiyinlərində aparsınlar?
Ana, bilirsən, mənə burda müəllimlər
saymağı, aylarınadını
öyrədib.Mən bilirəm artıq 6 yaşım
var. Mən artıq 421 gündü ki
burdayam. Bax yazmağı da
öyrənmişəm.Sənə12ci
məktubumdu yazıram. Bilirəm
məktublarımı hər gün oxuyub
öpürsən. Mən də məktubu öpüb
göndərirəm sənə. Bilirəm ki bütün
məktublarıma cavab
yazırsan,ancaq müəllimələr paxıllıq
edib vermirlər mənə o məktubları.Ancaq
ana sən pis olma,
nə olsun ki heç verməsinlər,ons­­uz
da yaxınlarda
görüşəcəyik.Ana,bilirsən nə
yadıma düşür? Atam öləndən sonra
evimizə bir yekə kişi gəlmişdi.Yekə
qarnı,bığları varıydı.Gələn kimi
onu qucaqladın.Heç vaxt məni elə
qucaqlamamışdın.O sənin atan idi
hə?Çünki mən də həmişə atam evə
gələndə tez qaçıb elə boynunu
qucaqlayardim.Sonra siz gülə gülə
əvvəllər