Dostum arvadinin paltar dolabinin siyirmesini açib,elvan kagiza bükülmüs bir hediyye baglamasi çixartdi.Çarpayinin ucunda oturub,baglamani açdi.Ordan ipek ve krujevali gece paltari göründü."Bunu men ona 10 il bundan evvel almisdim.Ilk defe xarici ölkede olanda arvadima severek seçdiyim ilk hediyyedir.Amma o heç vaxt bunu geyinmedi.Ele deyirdi ki,hansisa özel günde geyinerem.Çox gözledim,amma o gün gelmedi ki,gelmedi.Indi fikirlesirem ki,hemin gün yetisib".Kisi arvadi üçün aldigi geceliyi defn bürosuna aparilacaq qutunun içine qoydu.Onun arvadi vefat etmisdi.Indi bu ipek paltar onun son menzilindeki qarderobunda olacaqdi...Dostum mene teref çevrilib,kövrek baxislarla baxib dedi:"Heç vaxt heç neyi saxlama,gün geler deyib texire salma.Her gün özü-özlüyünde xüsusidir,özeldir.Bu günü yasa!".O günden sonra "ne vaxtsa","belke","gün geler" sözlerini lügetimden çixartdim.Men görmek,esitmek,toxunmaq,yemek,gezmek,demek ve hiss etmek istediyim her seyi o gün,düsündüyüm gün edirem!!!