Xəbərini aldım dünən.
Yer fırlandı başıma, göy uçdu üstümə, elə
bil ildırım çaxdı gözümdə, elə bil ocaq
qaladılar üzümdə.
Xəbərini aldım dünən, buz kimi soyuq
xəbərini. Küləklər əsdi canımda, elə bil.
Xəbərini aldım dünən. Deyirsən ki, qaytar
məktublarımı, qaytar məhəbbətimi,
görüşməmişik, sevişməmişik eli bil.
Deyirsən ki, daha özünlə bacarmırsan,
acizsən, iradəsizsən məhəbbətin
qarşısında.
Qaytarıram məktublarını, əzizim. Yaşanmış
günlərin, açılmamış güllərin həsrətinə
büküb qaytarıram. Ürəyimin sızlayan
yaralarına, qəlbimin uğursuz arzularına
büküb qaytarıram...
Aramızdakı gözəgörünməz körpü uçdu, bizi
bir-birimizə bağlayan möhkəm tellər qırıldı.
Deyirəm, nə kövrək imiş bu tellər, nə nazik
imiş bu körpü.
Məktubları zərfə qoyub fikirləşirəm. Üstü
uğursuz məhəbbət ünvanlı zərfə.
Fikirləşirəm ki, bizi bir-birimizə bağlayan
yalnız məktublardımı görəsən?
Yaxşı bəs cod, lakin mənim üçün əziz olan
barmaqlarının saçımda açdığı izləri necə
qaytarım sənə?
Öpüşən təmiz nəfəslərimizi, qorxa-qorxa
gəzişən məsum, xoşbəxt günlərimizi, çalğı-
nidalı məhəbbət nəğmələrini necə
qaytarım sənə?
Şehli, çəmənli parklarda yatıb qalan ayaq
izlərimizi, ətirli güllərin çiçəklərində
məhəbbət, sədaqət dolu sözlərini necə
qaytarım sənə?
Üzümü yandıran isti göz yaşlarını, arxamca
baxan, mənə qoşulub gələn həsrətli
baxışlarını necə qaytarım sənə?
Dodaqlarından uçub gələn Xəzərin
sahilindəki məcnun söyüdün salxımlarında
ilişib qalan "sevirəm", "unutmaram"
pıçıltılarını necə qaytarım sənə? Onlar ki,
məndə deyil əzizim, söyüdün
yarpaqlarında-salxımında sancılıb qalıb.
Deyirsən ki, sevgimizə şahid özümüzük, bir
sən, bir də mən. Bəs gül ətirli bahar
axşamlarında, soyuqlu-sızaqlı qış
gecələrində üstümüzə nur çiləyən, bizə
gülümsəyə-gülümsəyə baxan ayı, əyyaş,
lakin dünyaları, ruhları təmiz o rus
qadınlarını niyə demirsən?
Qoşa şəklimiz düşən kölgəmizi niyə
demirsən?
Təmiz məhəbbətimizə bəziləri qibtə,
bəziləri heyran-heyran,