Sənsiz olmaz... Bilirdim, birgün yenidən
çıxıb gedəcəyini bilirdim.
Amma yenədə sənə bir şans daha
vermişdim. Niyə belə etdin axı?
Mən sənə nəyi verə bilmədim axı? Sevə
bilmədim məgər mən
səni?.. Başa düşmürəm səni.. Başa
düşmürəm gedişinin səbəbini.
Mənə göstərdiyin səbəbləri başa
düşmürəm, daha doğrusu başa
düşmək istəmirəm. Axı iki insan bir birini
dəlicəsinə sevirsə necə
ola bilərki ayrı qalsınlar. İnan fikirləşdikcə
dəli oluram.
Başa düşmürəm həm “səni çox sevirəm”
deyirsən, həm də “bağışla
onsuzda biz deyə birşey olmayacaq” deyib
çıxıb gedirsən. Bilirsən
burda içimdən nə keçir???.. QIŞQIRMAQ...
“Getmə, nə olar məni
sənsiz qoyma, atma” deyə var gücümlə
arxandan qışqırmaq...
Niyə başa düşmürsən axı mən sənsiz ola
bilmərəm. Sənin qoxunu
duymadan, sənin o gözəl gözlərini, şirin
üzünü görmədən, o gobud
əllərini tutmadan yaşaya bilmərəm.
İstəmirəm mən belə acılar
çəkmək, sənsiz yaşamaq istəmirəm. Məni
sənsizliyə, sevgisizliyə
məcbur etmə. Nə çətindi axı qürurunu bir
yana qoyubda, “sənsiz
darıxıram, səni sevirəm” demək. Sevdiyim
ürəyim qayıt geri.
Nəfəsimi, yaşama səbəbimi alma məndən
qayıt, yalvarıram sənə.
Bir şeyi heçvaxt unutma bu can sənsiz əsla
yaşamaz, var
olmaz...!!!