keçse
heyatı kenanı düşünmeden bir an bele olmurdu.
Her gece balkonda uzanıb ulduzlara baxardı. Bir
xeyalı ve öz düşüncesine göre arzusu vardı.
Ulduz olmaq isteyirdi. Kenan göylere baxanda
onu görsün deye. Geceler ulduz,gündüzler güneş
olmaq isteyirdi Kenanı her an izlesin deye.
Xeyyalarında yalnız o var idi.. onu yene
görmek..sesini eşitmek isteyirdi. Her zeng,her
mesaj gelende telefona bir ümidle baxirdi. Taki
adı görene qeder.artıq avqust ayı idi. Ayla bakıya
qayıtmışdı. Mübarək kandil gecelerinde Ayla
hamıya mesaj yazardı.Kenana da tebrik mesaji
yazmışdı. Amma cavab gelmemişdi. Ayla günü
günden eriyirdi sanki. Evvelki Ayladan eser
elamet qalmamışdı.her gün bir az daha
zeifleyirdi. Çox sevirdi ve bunu yalnız içinə
atırdı. Dostları tetilde idiler. Onları narahat
edib,keflerini pozmaq istemirdi.
Yemek,yemir,çox az danışırdı. Valideyinleri çox
fikrini çəkirdiler. Hekimede aparmışdılar. O
derecede zeifleyirdiki Ayla o hekimden qayidana
qeder anası,bacıları çox qormuşdular. Ne ise pis
xesteliyi olduğunu düşünürdüler. Az
yemekden..fikirleşmekden anemiya olmuşdu.
Hekim müalice yazmışdı.Bacıları dəfələrlə niyə
bu qədər dəyişdiyini soruşurdular.O ise susmağa
üstünlük verirdi. Bir mahnısı vardı ancaq o
mahnını dinleyirdi. Feridun düzağac- beni
bırakma
Belki güneş bir gün ikimiz üçün doğar
Belki korkuları hayallerimiz boğar.
O masal günü gelinceye kadar susuyorum..susu
yorum
Susadıkca yüzün düşer aklıma
korkar oldum düşlemekden
Adını anarım çoxalır sesim
Konuşmakdan,düşünmekden,özlemekden
Gel bak bir elimde gök yüzü var hala..
Ötekinde kayib giden yıldızlar..
Korkularda benim umutlardaa..
Beni bırakma.
Kimse kimsenin her şeyi olamazmışş
Deyil keçmişdən tek yaramsın sen
Sensiz kimsemi..
Kimsesizmişim bilmem
Hatta düşünmem
beni bırakma..beni bırakma.
Etdiyi tek bir şey vardı musuqi dinleyib muncuq
düzmek. Toxuduğu her muncuqda onudüşünürdü
ve bu duaları tekrarlayırdı. ” Allahim Kenanı çox
sevirem. Ya Rebbim ayirma meni