dostlarıyla 1-ci
mertebeye düşür. Ayla bunu hiss etmişdi..hiss
etmişdiki kenan arxadan gelir. Kollecden
çıxırlar,Kenanda dostları ile kollecin heyetine
çıxır. Ayla döngəni dönənə qədər izləyir
uzaqdan. Yene o baxışlar.
Aylaya bir az daha ümid veren baxıxlar.
Qarşımızdakı bütün ders ili boyu o baxışlar
aylanın üzərində olacaqdı. 1 aydan çox zaman
keçmişdi. Kenan eyni terzde Aylaya baxmağa
davam edirdi. O baxışlarıyla səni sevirem deyirdi
sanki. Arada rastlaşırdılar..bəzən salamlaşırdılar
..bəzən yox. Ayla hər onu gördükdən sonra
dahada çox sevirdi onu. Elçin Cəfərovu çox
sevirdi Ayla. Bəlkədə bir azda olsa kenana
oxşatdığı üçün. Düzdü Kenan ondan yaraşıqlı idi.
Elçini oxuduğu her mahnını Kenanın oxuduğunu
düşünerek dinleyirdi. Hetta Nurayda elə
düşünürdü. Nuray:” Ayla,o seni sevir. Ne vaxtsa
bunu sene deyecek. Görmürsen nece baxir sene..”
Ayla Nurayla dertleşirdi. Kenan ele baxirdiki
sanki her an etiraf edecek sevdiyini. Aylanın
belkede onu sevmesine sebeb onun bu baxışları
idi. Ayla onun herektelerini anlamaq üçün çox
düşünürdü. Düşüne düşüne sevmişdi onu. Hemde
canından çox.
Indi bu yazıları yazarkən düşünüremki..axı burda
ümidlenmeli heçne yoxdu. Kenanda her oğlanda
olduğu kimi qıza baxırda. Bes niye ancaq mene?
Niye başqasına yox? O deymezdi menim
sevgime,yoxsa men onun sevgisine deymezdim?
Onun yaraşığına vurulmuşdum,yoxsa necə? Heç
xasiyyetine de beled deyilemki onun. Haqqında
nə bilirdim. Adını,soyadını,yaşadığı
yeri,nömresini,qrupunu. bunları bilmek onu
sevmeyim üçün az deyildi? Niye sevirdim onu bu
qeder..niye?? Meni sevmesi üçün neler
vermezdim..en ucqar kendde bele yaşayardım
onunla. Çox sevdiyim peşəmdən belə onun üçün üz
döndererdim. Işləmə desəydi işləməzdim. Mene
bir dəfə..çox demirem bir defe seni sevirem
demesini o qeder arzularırdimki.. Atasını,anasını
,ailəsini qısqanırdım. Onun səsini eşidir,onunla
danışır,ona bu qədər yaxındırlar deye. Yazmaq o
qeder çetindirki bunları.. o