o keçirdiyim
hissler,stressler...hamısı yadıma düşür. Ellerim
esir yazarken. Bilirsiz bu yaşadıqlarım hisleri
dostlarımdan başqa heç kim bilmir.. ailem bele..
indi düşünürem 10 bölüme sığacaq qeder az bir
şey yaşamışam. Belke sizler üçün adi,deyersiz
anlar..amma menim üçün çox deyerli anlar
yaşamışam. Mən yaşamışam. Nə isə...
Artıq aprel ayı idi.. bir gün metroda idim. Derse
gedirdim. Heç vaxt tek getmezdim derse. Amma
Türkanla,Nuray gec gelecekdiler bir az. Metroda
ezizbeyovda bir mindi qartara. Tam yanımda
dayanmışdı. Mene baxdığını hiss edirdim. Yavaş
yavaş mene yaxınlaşırdı. Qatar çox dolu idi.
Esebleşmişdim. Taki üzünü görene qeder.. mene
çox yaxınlaşdığını görende üzümü ona çevirib
baxdım. Çox qorxulu üzü var idi. Ne hissler
keçirdiyimi heç cüre başa sala bilmerem.özüde
manyak kimi baxırdı. Eyilib ancaq mene baxırdı.
Artıq stansiyama çatmışdım. Mende düşdüm.
Oda düşmüşdü. Mene baxırdı. Pillekenleri
qalxdım. Oda gelirdi arxamca.tez telefonumu
götürdümki kiməsə zəng edim. Türkana zeng
etdim zeng çatmadı. Nuraya zeng edende ise
“balansınızda kifayet qeder kontur
yoxdur!”sözlerini eşitdim. Hediyye verilen
konturla ancaq azercelle zeng etmek olardı
Dostum Turala zeng ede bilmezdim. Oda
narmobile işlədirdi. Geriye kenan qalmışdı. Zeng
etdim.
-alo salam.
-salam,necesen Ayla.?
-(qorxu+kenanla danışmağımın heyecanı. Sesim
titreyirdi. Ağlamamaq üçün özümü güclə
saxlamışdım.)Kenan derse gelirsen?
-yox,men işdəyəm. Nə olubki?
-heç,heç.. sağ ol.
-ne olub?
-gelmirsense demeyimin yeri yoxdu.sağ ol.
-ele bilki dersdeyem de görüm..
-ee Kenan. Üff yaxşı.. mesajla yazaqcam
-bax yaza gözləyirəm
Ayla telefonla danışdığı üçün manyaka benzer
yekebaş qaçıb getmişdi. Qorxudan tir-tir esirdi.
Tez metrodan çıxıb qaça qaça kollece getdi. Ona
mesaj yazdı:”heç bir manyak qorxutdu meni. Ona
göre. Dedim derse gelseydin metroda
gözleyerdim bir gederdik”. Cavab gelmedi. O
Ayladanda qorxaq imiş deyesen. Saatlar
keçmişdi amma Kenan cavab