a oturaq veziyyet alaraq :
-mama,meni universitetden qovublar.
Nushabe Elmirin bu sozlerini eshitcek gozleri doldu, cenesi esmeye bashladi,sual dolu baxishlarla ogluna baxdi:
-nece yeni universitetden qovulmusan?
Elmir anasinin esdiyini gorub sakitleshdirmeye calishdi:
-mama,narahat olma,ishleyecem bundan sonra-deyib qucaqlamaq isteyirdi ki Nushabe oglunu geri iteledi:
-nece yeni narahat olmayim?cavab ver ,nece narahat olmayim? Ne ish qaynatmisan universitetde? De gorum neynemisen?- qishqirmaga bashladi.
Elmir anasinin bu veziyyete dushmesine yazigi geldi.
-yaxshi olacaq,mama.
N:- bundan sonra inanmiram ki nese yaxshi olsun.-deyib uzgun -uzgun otaqdan cixdi. Bir hefte icinde Nushabe cox deyishmishdi. Gozlerinin etrafi aglamaqdan qirishmish,beli sanki bukulmushdu. Eyvana kecib derin nefes aldi. "ah, Vaqif,men sensiz ne edecem" gozunden 2damla yash suzuldu. Oglunun geleceyini dushunurdu. Elmirin Universitetden qovulmasi Nushabenin ona olan umidlerini mehv etmishdi. Evvel Vaqif sag olsaydi her sheyi oz yoluna qoya bilerdi,ama indi Nushabe ucun tekbashina cox cetin idi.Nushabe Telefonu eline alib kimese zeng vurdu:
-Alo,salam..... Necesiz?.... Olenlerinize rehmet..... Yavash yavash ozume gelirem.... Yoldashin necedi?..... SHukur,shukur,cox shukur... Ishim dushub size....bu Elmirle baglidi... Qovublar universitetden, yoldashin hell ede bilseydi bu ishi omur boyu duaciniz olaram...... Cox sag ol,cox sag ol.....oldu,danishariq. - zengi sonlandirdiqdan sonra yeniden oglunun otagina geldi:
- bir tanish var,ona zeng etdim,belke qaytara bildi seni universitete. Olanlari mene danish gorum.
Elmir oz dikbashligini ,muellimle mubahise etdiyini,derse davamiyyetinin zeif oldugunu danishib elave etdi:
-cetin qaytarsinlar.
N:- starostaniz neye lazimdi bes?o niye hec komek etmedi sene?
E:- o dediyin starosta o soyduyun qizdi. Hansiki yetim -yetim,atasiz dediyin qizdi. -gulumsundu - artiq menim de ondan ferqim yoxdu,mama.
Elmirin dediklerinden Nushabe ozunu itirdi.