düşməyə
çalışırdım. Bəli, bu sözləri mənə
7 yaşındakı qızım deyirdi.
"İnsan indi ölməz, bəs nə vaxt
ölər?" - deyə düşündüm.
Sanki birdən gözlərimin
qarşısında film pərdəsi açıldı və
kədərli bir kino lenti fırlanmağa
başladı. Yozqatın Noxudlu
Təpəsində, hər ora dırmaşanda
bu yolun heç qurtarmayacağını
düşündüyüm yoxuşun başındakı
heç zaman isidə bilmədiyim evi
xatırladım.
12 sentyabrdan sonra həyat
yoldaşımın (bir çox insanlarən
başına gəldiyi kimi) heç başa
düşə bilmədiyim şəkildə və
səbəblə tutulub həbsə
salınması. Aylarla həbsdə
olmağına baxmayaraq
məhkəmənin başlanmaması.
İllərlə uzanan və mənim,
həmçinin həyat yoldaşımın
hətta bəraət aldıqdan sonra da
niyə həbs olunduğunu
bilmədiyimiz məhkəmələr.
Baxa bilmədiyim üçün 9 aylıq
oğlumu Samsunda, anamın
yanında qoymağım. Baxıcı və
baxça xərclərini ödəyə
bilmədiyim üçün iki yaşındakı
qızımı hər gün işlədiyim
məktəbə