ucun en sevdiyin salati edib axwam...
N:nw yaxwi..
F:hee indi verecem yeyeceksen...
Fidan salati Namiqin onune qoyur coreyi dogruyub getirir...
Namiq ise ayaga qalxir evvelce ellerin yuyur ve yemeye bawlayir...
Fidan ise onu izleyirdi ele wirin yeyemk yeyiwi var idiki...
Fidan elini bawina atib Namiqi izlemeye bawlayir Namiq ise bu baxiwlari hiss edib oglan haliyla utanmaga bele bawlamiwdi...
Fidan tam bbawqa alemde idi.min ilk fikirlewse idi yene de Namiqi seveceyin duzunmezdi..Amma sevmiwdi ozune bele etiraf ede bilmirdi amma bu boyuk iwi bacarmiwdi o...
Budur Namiq yemeyin bitirib..
N:ellerine sagliq bibimin,sende sagol..ayaga qalxib getmek isteyerken Fidan tez onu saxlayaraq:getme sozum var...
Namiq oturaraq:ne sozu?
F:weyy dunen mawin barede..
Namiwin uzu duwur:hee onun cezasi ayri verilecek...
Fidan mesum bir ifade ile:vermede ,qiz bilmeyib...
Nne bilmeyib..mawini bilmeye bilmeye aparib?
F:yox ele deme sadece uwagdi...
N:ne uwaq?menden senden cox biliree tam beladi..men seni gunahlandirmiwam esl canavar odu...
Fidan bir an utanir ve gulumsunur:onda men agilliyam he
Namiq de Fidana baxaraq:sen birdenesen,ne etsen qeebulumdu...
Fidanin sanki ureyi gedecekdi o sozler ele ureyin titretmiwdiki,bawin awagi salaraq:wey men
Yanaqlari qipqirmzi olmuwdu..
Namiq bunu hiss edir xowuna gelsede daha onu incitmemek ucun ayaga qalxir ve gedir..
Fidan ise xeyallarda oturmuw Namiqin qalxdiginin ferqinde deyildi...bir an etrafina baxir hec kim yox idi..
Fidan teleawla:aman Tanrim Namiq getdi...
Fidan telawla ayaga qalxib yuxari qacir...
Namiq ise Ulkerin otagina dogru gedirdi..
Ulker ise otaginda idi ve bildiyi butun dualarai oxuyurdu...
Namiq ele Ulkerin qapisin acacaqdiki...
Fidan onu sesleyir:Namiq gozle...
Ulker onlarin qapinin agzinda oldugun ewidib tez ayaga qalxib tez qapiya yaxinlawir(Muellif Mirzezade Leyla)
N:ne oldu Fidan...
F:weyy sene soz deyecem..
Fidan Namiqe yaxinlawaraq:Namiq bu sefer kec gunahindan...
N:olmaz,cezasin