İlk dəfə qədim Misirlilər,
günəşin hər gün müntəzəm bir
hərəkətlə doğub, müəyyən
vaxtlarda göy üzünün eyni
nöqtələrində olub batdığını
müşahidə etdilər və bunun bir
günü zaman hissələrinə
bölməkdə istifadə edilə
biləcəyini kəşf etdilər. Beləliklə,
günəşin bu hərəkətindən
yararlanaraq ilk günəş saatını
düzəltdilər. Bu saat, meydanlıq
bir yerə yüksək bir daş qoymaq
və günəşin hərəkəti əsnasında
bu daşın kölgəsini izləməkdən
ibarət idi.
Misir, vəziyyəti etibarilə şimal
yarımkürədə ancaq ekvatora
yaxın bir ölkə olduğuna görə,
günəş çıxanda, kölgə dərhal
qərbdə meydana gəlir, günəş
yüksəldikcə kölgə şimala, yəni
sağa doğru hərəkət edərək,
günəş batanda şərq yönünə
çatırdı. Daha sonralar, çarxlı,
batareyalı saatlarda da
istiqamət dəyişmədi, hətta
sağa doğru fırlanma “saat
istiqamətinə dönmə” kimi də
adlandırıldı.
Avstraliya kimi ekvatorun
cənubundakı ölkələrdə, günəş
doğarkən daşın kölgəsi cənuba
düşər və günəş yüksəldikcə sola
doğru dönməyə başlayar. İlk
saat orada kəşf edilsəydi, bu
gün əqrəb və yelqovan əks
istiqamətdə hərəkət edə
bilərdi.