. Ancaq səsində
nəsə kədər hiss edirdim və deyirdi ki, biz
evlənəcəyik bəs mənə nəsə olsa sənə kim
baxacaq. Məndə deyirdim ki, dəli-dəli
danışma. Ehhh… Nə bilim… Gecə yatarkən
yuxumu qatdım. Görürdüm ki, toy günü Ayaz
mənimlə rəqs edərkən sinəsindən axan qan
mənim gəlinliyimə bulaşır və üzümə baxaraq
gülüb alnımdan öpür, hər yan qaralır və Ayaz
yoxa çıxır. Mən yuxudan oyanar oyanmaz
Ayaza zəng vurdum ki, bəs bu gün evdən eşiyə
çıxmasın. Ancaq bu imtahanın çox vacib
olduğunu dedi və 10 dəqiqədən sonra
imtahandan çıxacağını, telefonunu
bağlayacağını və mənə zəng edəcəyini söylədi.
Məndə onun sözünü 2 etməmək üçün
razılaşdım. 2 saat imtahandan keçdi… Mən ona
zəng elədim. Telefonu bağlı idi. Saatlar bir-
birini əvəzlədi, ancaq telefonu yenədə bağlı
idi. Ürəyimin döyüntüsünü qulağımla duyurdum.
Sevincim, narahatçılığımla əvəz olunmuşdu.
Balaca qardaşım kanalları çevirərkən bütün
verilişlər eyni şeyi göstərirdi. “ Azərbaycan
Dövlət Neft Akademiyasında qanlı terror
hadisəsi olub, ölülərin və yaralıların sayı hər
keçən dəqiqə artır”. Birdən birə elə qışqırdım
ki, qardaşımın əlindəki televiziya pultu yerə
düşdü. Evdə toya hazırlıq görən qadınların
hamısı mənə tərəf qaçdı. Danışa bilmirdim,
nəfəsim kəsilirdi. Anam da televizyaya baxdı
və əlini ağzına qoydu. Hamı mənə dedi ki, hələ
heç nə bilinmir. Qorxma… Amma qulaqlarım
onları eşitmirdi. Birdən birə telefonuma zəng
gəldi. Ayazl zəng etmişdi. ELə sevindim ki,
sevincimdən ağlamağa başladım və sevinə-
sevinə telefonu açdım. Telefonu açarkən polis
maşınlarının siqnalları və insanların qışqırıq
səslərini eşitdim. Telefonda başqa bir adamın
səsini eşirdim. - Xanım, siz Ayazin nəyisiniz?
Sonuncu sizinlə danışıb? -Ni…Ni… Nişanlısı… –
Dİlimi tərpədə bilmirdim. - Xanım…. - Alo…Alo..
Yalvarıram deyin…. - Ayazın cəsədini şəhər
xəstəxanasındadır. Başınız sağ olsun… Telefon
əlimdən düşdü. Artıq ətrafımdakı qadınlarda
başa düşdüyündən, dizlərini döyməyə ucadan
ağlamağa başladı. Mən ağalaya