bilmirdim…
Ağlamağa cəsarət edə bilmirdim. Yuxu idi
sadəcə deyə fikirləşmişdim… Onun yasında
olarkən, Ayazin yanında oturan qız mənə
yaxınlaşıb, yanımda əyləşdi və ağlaya-ağlaya
danışmağa başladı: - Ayaz, həmişə mənimlə
birlikdə oturur və söhbətləşir. Mənə səni nə
qədər sevdiyindn danışmışdı. O silah səsləri və
qışqırıraqlar gələr gəlməz boş imtahan
vərəqinə tez- tez nəsə yazmağa başladı.
Terrorist qapıdan içəri girər-girməz
sinifimizdəkiləri güllələməyə başladı. Silahını
mənim üzümə tutarkən, Ayaz ayağa qalxaraq
onun üzərinə getdi və bir neçə dəfə atəş açdı.
Mən qorxumdan özümü itirmişdim. Silahında
güllə bitincə sinifdən qaça-qaça çıxdı getdi.
Ayazın kağızı budur- o əlindəki kağızı mənə
uzadaraq dedi. Kağızda yazılmışdı: ” Xahiş
edirəm məni bağışla, səni çox sevirəm ” Artıq
2012-ci ildir. Sabah mənim toyumdur. Anam
məni məcburi başqasına verir. Amma ürəyimdə
heç vaxt Ayaza olan sevgim bitməyəcək.
Öləndən sonra ona qovuşmağımı arzu